Een sprankelend cadeauzakje

Tijdens de krokusvakantie vulde ik een formulier in voor twee patroontesten. Eentje van een ontwerpster waar ik nog niet eerder werd toegelaten en ook eentje die toevallig op mijn tijdlijn zag passeren van een ontwerpster die ik nauwelijks ken. Ik verwachtte eigenlijk van geen van beide een positief antwoord en dacht er niet verder over na. 

En toen was het woensdag en zaten er ineens 2 uitnodigingen in mijn e-mail ... oeps. Het werd druk. Het eerste resultaat zien jullie vandaag, voor het andere is het nog enkele dagen wachten ;-)

Lauren van Sew By Pattern Pieces lanceert de #11600 Jenny Tote Bag als eerbetoon aan haar moeder. Zij overleed vorig jaar aan pancreaskanker. De helft van de opbrengst van het patroon wordt doorgestort naar de stichting Pancare, die in Australië kankeronderzoek financiert.

Het patroon is beschikbaar in 4 verschillende maten (S t/m XL) : van een cadeauzakje over een boodschappentas tot een heuse strandtas.

Om netjes op te brengen als een rolletje zijn 3 verschillende sluitingen voorzien: een kort riempje met drukknoop, een elastiek of lintjes.

Voor de kleinste modellen heb je de keuze tussen 2 lengtes in hengsels: kort voor cadeau- of kinderzakje en lang voor een schouderriem bij volwassenen.

Ik koos voor het kleinste formaat, met het idee om enkele kinderprintjes (die mijn tieners niet meer zo geweldig vinden) te verwerken. Cadeauverpakking voor de verjaardag van mijn nichtje misschien?

De keuze viel op kleine elfjes (Michael Miller) met een vleugje paars (Robert Kaufman) als beleg. Ik kocht beide stoffen enkele jaren geleden bij Stoffen Van Leuven. Ze zijn ondertussen lang uitverkocht.

Bij de elfjes zijn kleine glitters in de stof verwerkt. Ik ging verder op dat thema en stikte de hengsels door met zilver metallic draad.
OK lichtjes over the top, maar het was leuk om te proberen.

Zie dat eens blinken ...

Als je van mooie afwerking houdt, kan je je eens helemaal uitleven:
mooie Engelse naden, een gestikte bodem en een beleg aan de hengsels.

 

Overdreven cadeauverpakking?

Ik kocht een cadeaukaartje voor de verjaardag van mijn schoonzus.
Ik dacht dat een verpakking in stof wel leuk kon zijn. Misschien een Tilly? 

Daarin zie je zo een cadeaukaart eigenlijk niet zitten: geen goed idee dus.
Toen kreeg ik het zotte idee om een portemonnee te maken. Ik herinnerde me vaag een tutorial die ik eens kruiste op pinterest. De "Wallet" van de blog van Confessions of a Fabricaholic:  mooi en met bankkaartvakjes. Perfect!

Ik haalde de katoenen restjes uit de kast en ziedaar: konijntjes!
De schoonzus is nogal gek op die beestjes, dus dat zou het worden!

Stik Belgique om de hoek

Ik beloofde hem een nieuwe turnzak. 

Dat zou wel klaar zijn tegen het begin van het schooljaar zijn eerste les L.O. 

Ik had ongelooflijk veel chance dat ze eerst 6 weken zwemmen hadden --> deadline verschoven. Ik sleepte hem eind september mee naar het Stoffenspektakel omdat het toch wel tijd begon te worden. Ook wel een beetje omdat geen enkele stof in mijn voorraad cool genoeg was. Uiteindelijk werd het rolmes pas in de stof gezet 2 dagen voor die eerste L.O.-les. Ik had alle benodigdheden al een tijdje in huis maar er ging toch één en ander mis. Het werd een hindernissenparcours. Passend voor een turnzak, nietwaar?

Een "op-stap-zak"

Voor deze editie van Let's sti(c)k together kregen we het thema "Zak eens lekker door".
Daarmee kan je echt alle kanten uit: feestje? reparaties? een zak? Duizend ideeën!
Ik besloot om voor de eenvoudigste invulling te gaan: een nieuwe tas.
September is immers de ideale maand voor nieuw schoolgerief.
Ik moest alleen nog beslissen voor wie het zou zijn.

Restjesverwerking voor kleine meisjes

Ik vond deze paaskonijntjes in mijn restjesbak.

Een heel klein stukje, maar ideaal voor een groot liefhebber van "konijntjes". Mijn nichtje kreeg een rokje cadeau voor haar tweede verjaardag. Daarvoor heb je niet veel stof nodig. 

Haar mama toonde het stofje en hield het tegen haar buikje.
"Zal tante Nathalie hier een rokje mee maken?".

Ze keek eerst even twijfelend en zei toen met overtuiging: "Aandoen". Ze gelooft duidelijk dat ik kan toveren. Hokus pokus: rokje. Zo snel gaat het nu ook weer niet!

Ik mat haar op en nam een passend rokje mee. Dat laatste leverde me een boze blik op van de kleine madam.  Ze zei alleen: "Mijn!!!" 

Ze kunnen toch zo heerlijk duidelijk zijn, die kleuters. 

Ik ben gewend om "net" iets grotere maten te maken. "This can't be right" schoot een paar keer door mijn hoofd. Maar dat rokje uit de winkel was even klein, dus moest het wel kloppen.

Ik vind het resultaat alvast geweldig schattig!

Er was nog een klein beetje stof over: net genoeg voor een An-tasje.

We verborgen een klein pluchen konijntje en enkele Duplo exemplaren.
Toen ze het tasje opende, krijg het pluizige exemplaar dadelijk een dikke knuffel.

Mission accomplished!

patronen: rimpelrok (zoals hier beschreven)
                An-tasje (Jace Did It)
stof: Springtime Rabbits van Makower (Naaikorfje in 2014)

Blueberry Bag : Stik Belgique nr. 2

Mensen die (boeken)tassen produceren alsof het niks is ... ik heb er bewondering voor. Alleen was ik er nooit aan begonnen, maar met hulp wilde ik het wel een kans geven. Ik schreef me in voor een workshop van Cherry Designs op de Sewing Day in Kampenhout.

Zo Gepakt en Gezakt: klaar voor school?

Tijdens deze zomervakantie rolden hier abnormaal veel tassen en aanverwanten van onder de naald. Dat heeft alles te maken met de uitdaging van Marjolein. Voor de augustus-editie van Let's Sti(c)k Together mochten we aan de slag met 2 thema's: "Gepakt en gezakt" of "Terug naar school". Ik kon niet kiezen.

Ik ging aan de slag met verschillende patronen uit de "Zo Geknipt!"-boeken.
Ik maakte maar liefst 3 patronen voor de eerste keer. Flink gewerkt voor mijn GUTA-challenge!

Juliette - bandwerk

Ik stikte de afgelopen maanden een hele stapel Juliettes. Dat waanzinnig idee kwam niet uit mijn eigen koker, maar gaandeweg begon ik het wel lollig te vinden.

Ik maakte een tasje voor een collega en kreeg de vraag of ik dan ook een paar tasjes kon maken voor de EHBO? Hmm ... Ik wou het wel eens proberen als het niet dringend was. Soms kan je beter gewoon neen zeggen, maar als je "ja" zegt, is het te laat om terug te krabbelen ...

Pin it & Make it nr 5

Het Pin it & Make it project liep hier een beetje vertraging op. In april was ik terug op schema, maar daarna ging het fout in de planning. Het werd hier even heel druk en er was te weinig tijd om te naaien. Wat wel geproduceerd werd, is nog niet afgegeven (stay tuned ;-))

We beginnen terug met een klein projectje een An-tasje volgens het recept van Jace.

Het werd in blogland door iedereen de hemel in geprezen als ideale restjesverwerking.

Het staat dus ook al een tijdje op de "vage planning" om een voorraadje te produceren met stukken uit de restjesdoos. Het lijkt me wel leuk als cadeauverpakking.

En toen vroeg een collega of ik een tasje kon maken. De afmetingen kwamen overeen met die van het An-tasje, dus het was een  ideale gelegenheid om dat patroontje te testen.
Ik liet enkel projectjes zien waarvan ik nog stof over had  en voila: vissen!

Lunchbag

Vandaag kreeg mijn zus haar verjaardagscadeautje. 

Toen ze mijn dochter op de kermis zag paraderen met haar mini-Laney Hobo Bag, liet ze vallen dat ze wel een lunchtasje kon gebruiken. Enkele collega's hadden er zo eentje dat je kan dichtsnoeren bovenaan. Ik moest dadelijk aan Muikemies denken. Jennifer stelde voor een wedstrijd de vertaling van een tutorial ter beschikking. Ik zag toen mooie exemplaren voorbijkomen. De wedstrijd liep af lang voor ik aan het werk ging, maar Jennifer wou de beschrijving zeker nog doormailen. De contactgegevens staan op de website van Muikemies, dus mail haar gewoon even als je de beschrijving graag wil hebben.

Ik dook in de stoffenvoorraad en diepte er schattige kikkertjes (Timeless Treasures) op. Dochterlief had ze gekozen bij Van Leuven voor een jurkje, maar met een rokje zou ze ook wel blij zijn. Ik denk dat er nog net genoeg over blijft...
Mijn "klein zusje" is ondertussen zelf al zwanger van haar tweede spruit, dus het moesten ook niet TE veel schattige kikkers worden. Een bezoekje aan Veritas leverden de donkergroene stof (op rol) en de lichtgroene polkadotjes (sew-be-do pakketje) op.

Ik ging aan de slag op het naaicafé. Ik had nog niks geknipt *oeps*. De beschrijving met foto's van Jennifer liet niets te wensen over, dus op het einde van het naaicafé was de buitentas toch al klaar.
Jennifer suggereert een combinatie van plakkatoen en "Soft & Stable" voor de versteviging. Ik heb dat natuurlijk niet in huis en gebruikte (de eerste keer) decovil light voor de buitenkant. Het is stevig en toch nog handelbaar, maar het plakte toch niet zo snel.  Ik ben niet wild enthousiast.
Omdat er al eens fruit meegaat in een lunchtasje, ging ik voor een zachte binnenkant met H630. Ook de handvaten kregen aan beide kanten een laagje van het zachte spul. Ik haat snijdende handvaten, dus ik maak ze altijd zo zacht als ik kan bedenken.

Mijn zusje is een gezonde madam. Nu ze zwanger is moet ze nog gezondere dingen eten, dus ik ging er van uit dat er wel eens een yoghurtje mee zou reizen in de tas. Omdat een lepeltje zoeken puur tijdverlies is, deed ik een poging om aan de zijkant een zakje te voorzien voor een lepeltje en iets groter. Telefoon? Bank- of andere kaart? Ik weet eigenlijk niet waarvoor dat grotere zakje gaat dienen, maar alleen een lepelreepje zag er een beetje dwaas uit ;-)

Het tasje sluit met een lap stof met een tunnel bovenaan. Ik vond een lintje dat wel bij de stof paste in de knutselvoorraad (ik denk dat het van bij boekenvoordeel komt). De touwstopper kocht ik bij Dots & Spots. Een knoopje in het lintje kon nog met gemak door de touwstopper ontsnappen, dus deed ik eens gek met de kikkertjes. De uitvoering kon beter, maar ik vind het wel iets hebben.

Als de sluitflap naar beneden ligt, heb je een net mandje.
Met de sluitflap omhoog, kan er best wel veel in het tasje.
Ik denk dat het niet bij 1 exemplaar zal blijven.
Ik kan dat zelf ook wel gebruiken.
Als ik eens tijd heb...

Het exemplaar voor zus werd gevuld met zwangerschap approved bubbles, zoute koekjes, een halsketting en tekening (allebei gemaakt door mijn dochter). 

Zus was tevreden: 

mission accomplished.

Sewing along: Laney Hobo Bag (gratis patroon)

Cathy introduceerde me een tijdje geleden in een facebookgroep voor het naaien van tassen. Ik nam me voor om eens mee te naaien in de volgende "sew along". Et voila: een tasje voor het kleinste madammeke hier in huis. 

Het Laney Reversible Hobo-patroon van Swoon Patterns werd gekozen voor de Sew along. Hier vind je het originele patroon (onder free patterns). Wil je je gegevens liever niet invullen? Dan kan je directe downloadlink bij Pellon projects gebruiken. De instructies worden in de facebookgroep naar het Nederlands vertaald om het wat eenvoudiger te maken.

Voor de stof dook ik met dochterlief in de bak met "overschotjes". Als je met een hele meter stof naar huis gaat om een klokrok voor een 5-jarige te maken, dan zijn de overschotten wel eens groot ;-)

Op volledige grootte kreeg ik het tasje niet uit mijn restjes, dus printte ik het patroon op 80% voor mijn kleine meid.

Een hele berg "mooi he, mama"-stofjes werden uiteindelijk herleid tot 2 combinaties: telkens een centraal paneel met beestjes en een effen zijkant.

Het is geen vereiste van de sew along om allemaal op hetzelfde moment achter de naaimachine te kruipen, maar als er een naaicafé in de tijdspanne van de sewalong valt, kan je daar maar beter van profiteren, nietwaar? Samen puzzelen aan hetzelfde model is best gezellig.

Hier is mijn eerste paneel klaar en  kan je op de achtergrond al een sneak-preview van Cathy's tas zien. Het lijkt hier alsof ik ongelooflijk veel sneller naai dan mijn partner in crime, maar ik heb vals gespeeld. Ik knipte de patroondelen al in de namiddag.  Niet bepaald een gelijke start met Cathy die het patroon nog moest knippen en aan elkaar plakken.

Het model is omkeerbaar, dus het is moeilijk te zeggen of ik met een binnen- en of buitentas buitenwandelde na het naaicafé. We houden het dus op "de kikkerkant" zat in elkaar.
De tijd zal nog uitwijzen welke kant de favoriet van dochterlief wordt.

Ik werkte de volgende dagen verder. Eens een project van start gaat, ben ik nieuwsgierig naar het eindresultaat. Nu was ik vooral benieuwd naar het resultaat van de verstevigingen. Ondanks de suggestie van redelijk dunne G700, gebruikte ik voor de dunste stofjes een H640. Mijn dochter houdt wel van knuffelzachte tasjes. Maar of dat in orde ging komen aan de hengsels was nog de vraag.

Het was even spannend toen de kikkerkant en de vlinderkant aan elkaar genaaid werden. Dan zie je immers hoe nauwkeurig je geweest bent bij het al dan niet overeenkomen van de naden.
Je moet er je verstand wel bijhouden om de tassen goed in elkaar te steken en dan goed te spelden. Het belangrijkste is echter goed aanduiden welke stukken je wel mag stikken en welke niet. Het keren wordt namelijk onmogelijk als je de verkeerde openingen dicht stikt. Dat heb ik ondervonden toen ik een giletje voor mijn dochter maakte. *rilling*
Een tip: 2 speldjes naast elkaar betekent: STOP. Ik las dat ooit ergens online en het helpt echt.

Het keren werd een ware thriller. Toen ik de positie van het keergat overnam van het prentje in de handleiding, was ik een beetje vergeten dat ik dikkere versteviging en een kleiner patroon gebruikte. Een keergat van 8 cm: te klein. Stressssss. Eigenlijk moest ik het hele boeltje nog eens terugkeren om de naden in te knippen, maar ik durfde niet. Het heeft namelijk al eens serieus gekraakt toen ik de eerste keer de boel goed draaide. Resultaat: dikke naden en best wel een beetje schrik dat mijn machientje ging blokkeren op 6 stoflagen met verstevigingen.

De hengsels in elkaar naaien was een hele opgave. Deze stukken aan elkaar, deze uit de weg en dan omgekeerd. Maar het is gelukt! 

Weer een concentratiefase: alles naar binnenstrijken en vastzetten met duizend speldjes (zo voelde het toch). Topstitch naald steken, inrijgen met paars en groen (want een paarse lijn in felgroene stof, dat zou geen zicht zijn), stof eronder ... zucht. Kleuren omwisselen en weer inrijgen. Zo zie je dat het hier ook niet altijd vanaf de eerste keer lukt.
Omdat al die gebogen randjes niet ingeknipt werden, was het hier en daar wel wringen en opspannen om het mooi te kunnen stikken op dezelfde afstand. Mijn machine haperde niet één keer. Flinke meid!

Het tasje werd goedgekeurd door de dochter en prompt gedoopt tot het nieuwe draagbare huis van één van haar knuffels.

De Laney Hobo bag- sewalong loopt nog tot 11 oktober in de groep. 

Maar ook achteraf kan je bestanden en reacties nog raadplegen.

De gebruikte stoffen:

groen: Solids Apple Green, Free Spirit (Noeks)

kikkers: Frogs by Debi Hron,Timeless Treasures (Stoffen Van Leuven)

paars: keperkatoen (Stoffen Van Leuven)

vlindertjes: "geen flauw idee meer hoe ze heette" (Stoffen Van Leuven)

The road so far: tassen en kabassen

 

Toen ik mijn foto's bladerde, kwam ik eigenlijk best veel tassen en aanverwanten tegen. En dat terwijl ik mezelf echt niet als een tassenmadam beschouw. Ik heb bijvoorbeeld 1 deftige "sjakosj" in huis en 1 die eigenlijk versleten is maar ik toch nog dikwijls uithaal en THAT'S IT. (ok eigenlijk is er ook nog de clutch die Sheena voor mij maakte, maar dat is geen echte sjakosj)

Als je een flauwte voelt opkomen bij het lezen van de paragraaf: even diep in- en uitademen en bedenken dat jouw tassen niet magisch verdwenen zijn.

Het tasje hierboven is één van mijn lievelingsexemplaren. Alleen woont het hier niet meer, want het was een verjaardagscadeau voor een vriendinnetje van dochterlief. De constructie begon op de eerste editie van het naaicafé. Ik gebruikte Finch, het gratis patroon van Fynn (inderdaad: schrijfster van Mijn tas). Ik vond het resultaat zo geslaagd dat ik eigenlijk geen zin had om het af te geven.

Uiteraard was het geliefde Finchke niet mijn eerste poging tot tas. Het tasjes naaien begon tijdens de CVO-les: die je hier kan bekijken. 3 exemplaren in 1 jaar en ze worden nog gebruikt ook!

Van het lunchtasje werd thuis nog een grotere jongensversie gemaakt. Zoonlief voelde zich namelijk verwaarloosd. Hij begreep niet dat een broek mij meer afschrikt dan rokjes. De zak staat vol met auto's, maar dient meestal om zijn Beyblades mee te sleuren. Nu de Beybladegekte wat is overgewaaid en ligt de zak meer op zijn kamer dan hij eruit komt.

Ik ging ook aan de slag met het boek van Griet. Een zelfgemaakt cadeautje voor een verjaardagsfeestje: het leek wel leuk. Er rolden enkele exemplaren van de rugzak (a.k.a. project nummer 10 uit het boek) van onder de naaimachine, telkens in kleinere versie dan in het boek omdat ze eerder als cadeauverpakking bedoeld waren. Ik gebruikte de handleiding van Lies en Griet om de eerste keer in mijn leven paspel te hanteren.

Ik ging zelf even helemaal oldschool voor het maken van de sleutelhangers en naaide de vilten lettertjes "netjes" met festonsteekjes aan elkaar.

Ik wou leren om een rits te gebruiken en tegelijk niet te veel stof om zeep helpen. De oplossing: portemonneetjes uit restjes. Ik vond een handleiding in het het Grote Singer Naaiboek. Deze zelfgemaakte cadeauverpakking deed hier dikwijls dienst. De rits veranderde al eens van positie. Soms deed ik zelfs eens heel zot en probeerde vliesofix uit om letters te appliceren. Ik had nog niet van flockfolie gehoord (shame on me).

eerste pogingen

Maar mijn grootste prestatie tot nu toe: zelf getekende rugzakken.

Voor de zwemlessen in het eerste leerjaar gebruikte zoonlief een standaard jongenszwemzakje uit de winkel. Hij raakte verward in de touwtjes, de touwtjes lieten los ... Laten we het beleefd houden: het was geen goede aankoop. Erger kon het niet worden, dus ik probeerde zelf iets steviger te maken.

Ik zocht wat rond op het net en kwam op Dana's tutorial terecht van "the Hobo Sack". Die werd in mijn hoofd gecombineerd met de lunchtasjes. Ik paste de afmetingen aan en zag het mogelijk lukken. Dan moest ik er alleen nog riemen bij denken. Het klinkt nu snel, maar ik ben 2 dagen bezig geweest met het uitpuzzelen van het patroon. Ik gebruikte voor de buitenkant katoen (Timeless Treasures) met vlieseline en voor de binnenkant een waterafstotende stof voor regenjasjes. Het was immer de bedoeling om de rugzak te gebruiken om (nat) zwemgerief te transporteren.

Het volgende schooljaar startte dochterlief ook in het eerste leerjaar. Er werd op haar verzoek een turnzakje gemaakt met eekhoorntjes. Ze ging er van uit dat ze ook een leuke zwemzak zou krijgen. We hadden ondertussen al gemerkt dat de rugzak van Mattias een aantal gebreken had. Ik ondernam een nieuwe tekensessie en dat leverde een rugzak op waar ik echt trots op ben. Zo trots dat ik de instructies toen neerkrabbelde in een bestandje. Het is de bedoeling om die ook hier uit te schrijven ... maar dat is voor een volgende keer.