"Magische draken"pyjama volgens bekend recept

  

Het winnende team in de categorie meisjesslaapgerief is hier sinds vorig jaar veranderd:
Weg met het slaapkleedje! Hello, pyjama!

Ik maakte toen de muizenpyjama: een combinatie van Wolf (Zonen 09) en Nore (Compagnie M). De hoog-laagzoom van de Nore geeft een echte meisjestoets aan de pyjama.

Ik vond eigenlijk dat de broek van de pyjama veel te ruim zat en wou de maat wat aanpassen, maar daar was de kleine dame het niet mee eens.

"Dat zit zo lekker gemakkelijk!" Klant is koning, dus maakte ik weer een te grote pyjama. Ze zal hem zeker nog een tijdje kunnen dragen!

Konijntjes en vlinders

Mijn kleine meid ging mee naar het stoffenspektakel en nauwelijks 50 meter na de ingang lag mijn voornemen (eerst goed rond te kijken alvorens te kopen) al in de vuilnisbak. Er hing namelijk een prachtig T-shirt als inspiratie. We gingen op zoek in het kraam, maar konden de stof niet vinden. Ik wou het net opgeven toen we een dame met de rol in de rij zagen staan. We schoven mee aan en konden het allerlaatste paneel op de rol kopen. Dan twijfel je niet ;-)

Nore & de muizen

Ze houdt van schattige diertjes, 

die dochter van mij.

Toen ze de muisjes zag,

riep ze dadelijk: PYJAMA!

mama, PYJAMA!

Carnaval deel 1: prinsessenjurk

Dochterlief gaat er al enkele jaren van uit dat mama wel een nieuw kostuum in elkaar bokst voor carnaval. Maar dit jaar ging ze niet moeilijk doen. Geen kangoeroe-onesie of poezenpak. Het mocht "gewoon" een nieuw prinsessenkleed zijn. Ik had daar toch al lang stof voor in huis gehaald, niet?

Ze heeft gelijk. Die stof ligt hier al een jaar of 2. Ik kocht toen op een Stoffenspektakel materiaal voor 2 prinsessenoutfits: glanzende voeringstof, tule met bedrukking, compleet met een bloemenlint en zilvergalon voor de versiering.

Eén van jurken werd gemaakt voor dochterlief haar vorige verjaardag: zilvergalon of bloemenlint zag ze al niet meer zitten, maar de lichtblauwe jurk werd heel heel heel veel gedragen.

susanne

Marte van Compagnie M heeft er een nieuw patroontje bij: Susanne. Bij de eerste versies die ik zag voorbijkomen, was ik nog niet helemaal overtuigd dat het iets voor mij was. Ik zag er echter meer en meer verschijnen: zowel in het naaicafé als online. Deze gaf voor mij de doorslag om het patroon te kopen: de versie van Katrien.

Ik liet het zien aan mijn dochter en vertelde haar erbij dat ik ook zo'n glitterstofje (gekocht bij Lelastof) in de kast had. Ze vond het vestje mooi, maar een beetje te lang. Ik wist dus al dat ik een korte versie zou maken. Ik bestelde het patroon in de kidsversie en de tieners/damesversie. Niet omdat ik dadelijk plannen heb om er ook eentje voor mezelf te maken, maar omdat je een korting krijgt bij bestelling van 2 of meer patronen.

Als je gaat voor de goedkoopste versie in pdf (op A4-tjes in plaats van het handige A0 dat je er ook bijkrijgt), dan moet je natuurlijk printen en puzzelen. De knip- en plakfase ging vlot omdat de patroondelen niet overlappen en de afwijkingen dan te beperken zijn door de patroondelen los te knippen. 

Ik printte deze keer alle patroondelen omdat ik nog niet had nagedacht over welke versie ik nodig had. Na het bestuderen van de verschillende opties in de handleiding bleek dat ik er maar 4 nodig had. Een beetje te veel geprint dus, maar we hebben nu ineens alle versies op papier.

Het patroon is eenvoudig en de foto-handleiding is zeer uitgebreid, zoals we van Marte gewoon zijn. Alleen zijn er deze keer zo veel opties, dat het een beetje moeilijk wordt om in de handleiding de juiste versie te vinden. Ik maakte de korte versie met gedubbelde voorpanden. In de handleiding heet dat contrasterende zakken, maar ik maakte ze dus in één stof. Paspel die kan concurreren met glittersweater ... dat is onbegonnen werk, dus het werd een versie zonder paspel. 

Ik vond het beleg aan de rug moeilijk om te begrijpen. Op de fotootjes in de handleiding met 2 verschillende stoffen, zag het er allemaal veel duidelijker uit dan met mijn glitterspul aan beide kanten.

Even goed de hersens erbij houden om te zien hoe je de voorpanden moet leggen. Ik had het linker en rechter bij mijn eerste poging omgewisseld. Gelukkig had ik nog niet gestikt voor ik het zag.

Het doorstikken van dat beleg liep ook niet van een leien dakje. Ik wou het namelijk proberen met metallic gouden draad. sweaterstof + metallic draad = bad combo. Op het proeflapje ging het nog redelijk, maar ook nog de kromming erbij: tornmesje! Ik schoof het idee opzij en stikte door met onopvallende draad en een tweelingnaald. Ik stikte op het rugpand en  zag dus niet tot waar het beleg juist kwam. Ik had het ongeveer aangeduid met speldjes, maar erg precies was het toch niet. Pas toen ik klaar was, had ik een helder moment en besefte ik dat het patroondeel op de stof wel heel veel had geholpen! Dat weten we dan voor de volgende versies ;-)

Dochterlief paste eventjes en bekeek de zakken uitgebreid. Ik had er geen goed oog in, want haar "ik haat zakken"-fase is nog niet zo lang voorbij. Gelukkig zei ze: "TOF, lekker veel plaats om brol mee te nemen naar school". Mijn excuses, juf Charlotte!

Prinses Ileana

De wedstrijddeadline haalde ik niet, maar ik win sowieso bij mijn dochter ;-)

De vraag om een prinsessenjurk is al bijna een jaar oud. Ik heb de blauwe satijnvoeringstof bijna even lang in de kast liggen. Een groene versie ligt er ook al. Maar het kwam er niet van om aan de jurk te beginnen. Tot ze de vraag herhaalde voor haar verjaardag. Dan kon ik er niet meer onder uit. 

Ik kocht op het stoffenspektakel tule met gouden krullen en een licht paarse tint.

Alleen nog een patroon... En dan kwam Marte met haar wedstrijd op de proppen. Het gedroomde excuus om het kleedje met het supermooi kraagje te kopen!

De Ileana-jurk heeft verschillende mogelijke kragen, bovenstukjes, mouwen en rokken, maar het strikje ... daar werd niet over getwijfeld. De kleine juffrouw wou graag het hele kleedje MET goud, maar ik dacht dat het kraagje mooier zou staan tegen een effen ondergrond. Ik kon haar overtuigen.

Voor een echt prinsessenkostuum vond ik de rok een beetje aan de korte kant in vergelijking met het bovenstuk, maar dochterlief vond de korte versie totaal niet erg. Lange rokken zitten in de weg om rond te lopen... good point, kind, good point.

Ik zag dat de onderste rand van de stof dadelijk aan het rafelen ging, dus daar moest iets aan gebeuren. De voeringstof laat zich niet zo  vlot strijken en de tule al helemaal niet, dus het gewone recept van een dubbele omslag als zoom werkte hier niet. 

Ik herinnerde me ineens de gouden paspel die ik kocht bij dotsandspots. Dat zou wel eens kunnen werken! De paspel ging er eerst aan met een ritsvoet en na het omplooien kwam de held van het verhaal er aan: de quiltvoet. Man, dat ding is handig! 

Op volle snelheid naaien en heel precies naast de paspel. 

Ik vind het resultaat super.

 

Dochterlief verkleed zich graag, maar ze houdt niet lang dezelfde outfit aan. Ik wou dus dat ze het zelf goed aan en uit kan doen en paste de rugsluiting aan. Ik  baseerde me voor mijn knutselwerk op de uitleg voor een knopensluiting bij de Lotta-jurk en verving de knopen door velcro.

Zo lang de wedstrijd nog loopt  (tot 1 november) kan je alle patronen
(op papier en digitaal) kopen met 10% korting.
Als je nog zat te twijfelen: go for it ;-)

Stemmen op het Lottakleedje van dochterlief mag natuurlijk ook nog altijd.
(op het hartje klikken)

Winterse meesjesLotta

Mijn mailtje voor de Compagnie M wedstrijd is verzonden. De concurrentie stuurde al verbluffende jurkjes, rokken, truien en broeken in. Ik verwacht dus niet om te winnen, maar ik vond dat ik het aan mezelf verplicht was om deel te nemen. Als er een categorie "Plain & Simple" is, durf ik dat nog net aan ;-)

Dochterlief heeft heel lang alles wat zakken had resoluut afgewezen, maar daar komt stilaan verandering in. Eindelijk kan ik dus de Compagnie M patronen kopen, waar ik al zo lang naar zat te staren. We kochten voor de wedstrijd de digitale Lotta dress en Ileana dress. De Ileana wil dochterlief graag met tule en glimmende voeringstof. Dat zag ik dus niet zitten als eerste poging. Geef mij maar een veilig katoentje. Die Ileana komt er nog wel, maar of ik haar verjaardag haal ... dat wordt krap.

 

De meesjes in de tuin zijn al een hele tijd de favoriete "huisdieren" van dochterlief. Ze sputterde dus totaal niet tegen toen de "Chickadees in the Snow" enkele maanden geleden op de toonbank terechtkwamen bij Stoffen Van Leuven. Ze had er immers al elke keer dromerig naar gekeken. Het kon niet snel genoeg winter worden. De keuze voor de hoofdstof was dus snel gemaakt. 

De contraststof, dat was andere koek. Ik deed een eerste poging op het stoffenspektakel: een mooi effen okertje verdween in mijn tas. Dat mag je letterlijk nemen. Toen ik wou beginnen met het knippen van de stof, kon ik het echt nergens vinden. Ik reed dus naar Van Leuven voor een tweede poging. Het werd een lichte beige stof die terugkwam in de meesjes. 

Geheel in mijn stijl heb ik de okerkleurige stof TOCH gevonden toen het kleedje al half in elkaar zat en het te laat was om nog te veranderen.

Ik had het in mijn hoofd helemaal klaar: het zou een mooie doorlopende print worden in de zakjes en aan de rits. Ik paste alles mooi op de stof, maar het was te laat om het op de draad te leggen en te beginnen knippen. De volgende avond knipte ik. Ik wist hoe alles er op kon, dus begon ik deel per deel uit te knippen. Oeps ... ik had het blijkbaar toch anders gelegd, want op het einde had ik geen millimeter speling meer om de achterpanden uit mijn stof te krijgen. Bye bye doorlopende print *snik*

  

Erger nog, voor de zakken had ik op de print gelet, maar mijn patroondeel achterstevoor gelegd. De print zou dus perfect doorlopen *aan de andere kant van de jurk*. tja eens het geknipt is, valt er nog weinig aan te doen.

 

Aan de zoom van de voering deed ik even zot met een siersteekje. Zo een klein geheimpje, dat vinden prinsesjes wel leuk.

Ik heb het kleedje volledig gevoerd. Stof met sneeuw: dat kan je immers moeilijk in de zomer dragen, nietwaar. Dochterlief heeft graag een beetje "poef " in haar rokjes, dus werd de naadwaarde naar beneden geplooid (totaal tegen de instructies in) en vastgestikt aan de voering. Het heeft wel iets, vind ik. Voor de rest heb ik braaf de uitgebreide instructies gevolgd.

Ik ben momenteel aan het interimmen bij Firelle, dus ik ging daar op zoek naar een matchend giletje. En het universum was me gunstig gezind: bij de outlet vond ik een prachtig rood gilet (Mayoral), zelfs met besjes in het breiwerk. De combinatie werd dadelijk door dochterlief goedgekeurd. Ze wou zelfs poseren (als er af en toe een gekke bek of pose tussen mocht).

mijn zotte mus in haar mezenjurk ;-)

Lotta = speelproof

De achterkant waar de door de rits onthoofde vogeltjes meestal onder haar haar zullen verdwijnen.

madeliefjes plukken = perfecte afleiding