Baby Harem Pants (gratis patroon)

kersttijd = cadeautjestijd 

Ik wou voor mijn neefje een dekentje maken als nieuwjaarscadeau. Hij is nog veel te klein om te beseffen dat het cadeautjes tijd is, maar daar laten we ons niet door tegenhouden. Er lag nog een paneel in de kast, maar dat was net iets te girly voor een jongensdeken. Ik bleef twijfelen over wat ik zou maken. En toen ontving ik een geboortekaartje. Met een leeuw! Dat is een bambiblauw dier: problem solved! 

De verhoudingen van het paneel zijn niet ideaal voor een dekentje. 80x140 is een beetje te lang voor een baby. Ik koos een tricot paneel met het idee om eventueel een bijpassend mutsje of zo te maken met het restje. De ideale gelegenheid om nog een patroontje uit te proberen: Baby Harem Legging van Sofilantjes. Ik had het patroon al een tijdje op mijn pc staan, maar kwam er niet eerder toe om het te printen. Dat betekent dat het ook telt voor mijn patroonuitdaging. Als je het patroon ook eens wil proberen: Je kan het patroon gratis downloaden in de Sew & Show groep.

Eentje om mijn goed voornemen in te oefenen ook al werd het cadeau nog in 2016 geproduceerd:

aangekocht: leeuwenpaneel en boordstof (Bambiblauw) + gele fleece (Stoffen Van Leuven)

gebruikt: leeuwenpaneel volledig, boordstof en fleece gedeeltelijk

restjes: alleen 2 stukken bijgemaakt

Knuffelige ijsbeer

Er belandde enige tijd geleden een geboortekaartje in onze brievenbus.

Een kaartje met mooie ruitjes ...

Net dezelfde ruitjes als de Harlequinstof waaruit ik het eerste kleedje voor mijn dochter maakte. 

Van die stof had ik nu toevallig nog enkele stukjes van over. Na een duik in de restjes kwam er ook nog een flink stuk witte badstof tevoorschijn. Dat bleef over van een ander babyproject. 

Ik had zin om een beertje te maken, maar ik maakte me wat zorgen over de oogjes. Bij het beertje dat ik deze zomer met dochterlief maakte, kozen we voor kleine knoopjes. Maar baby's steken alles in hun mondje nietwaar? Je wil uiteraard niet dat een baby stikt in jouw cadeau. Vilten oogjes zijn dan weer geen vrienden van de wasmachine. *zucht*

Ik ging mijn licht opsteken bij een specialiste: in Het naaikorfje. Rita gaf raad over oogjes voor een "baby-veilige" beer en ik ging naar huis met veiligheidsoogjes. Het is niet eenvoudig om de witte dingetjes over het staafje te krijgen, maar eens het erover zit, valt het niet meer los te krijgen. En dat was de bedoeling ;-)

Voor het patroon greep ik terug naar Billie en Indy uit het Knutselbos. 

De restjes ruiten vormden de contrastdelen en de ledematen. Het lichaam maakte ik van badstof. Omdat ik vilt wilde vermijden, werd de neus met de machine gezigzagd en het snoetje met de hand genaaid. Alle onderdelen zijn dus bestand tegen 60°, wat wel eens van pas kan komen bij babygerief.

Ik zag ze af en toe passeren op webshops, maar wou ze nooit apart bestellen. Verzendingskosten die hoger zijn dan de kost van 1 item ... Ik zocht en vond ze dichter bij huis op de markt: een zacht rammelend balletje en een "pieper". Het rammelaartje stopte ik in de buik en de "pieper" kwam in één van de pootjes terecht. Bij het bevestigen van de pootjes ging ik ergens in de fout, want de symmetrie is ver te zoeken. Als de beer zit, valt het niet zo op. Maar hij zal nooit een flinke stapper worden. De man des huizes doopte hem dan ook dadelijk Mankepootje. Het pootje lostornen was geen optie. Geloof me, ik heb het geprobeerd.  Als je de draad niet kan zien tussen de badstof omdat je net de "juiste" kleur gebruikte, heb je meer kans om de stof te beschadigen dan om de naad los te krijgen. 

Dochterlief past al een tijdje niet meer in die eerste jurk.  De kleine meid krijgt er dus dadelijk de grote jurk bij. Hopelijk vindt haar mama de ruitjes nog even mooi binnen 6 jaar. Of denkt ze dan met een glimlach terug aan  haar klein prutske dat zo snel groot geworden is.

Geknipt voor Amber

Op de babyborrel van mijn nichtje kon het ik eindelijk afgeven: mijn eerste Zo Geknipt jasje. 

Ik moet zo wat de enige in blogland zijn die het nog nooit gemaakt had. Er waren dus voorbeelden bij de vleet.

Dochterlief koos de stof op het stoffencircus in Wieze: Hedgehog Heaven (Micheal Miller). Het voorraadje was NET groot genoeg voor het jasje en haar egeltjesrok. Ik heb extra goed gepuzzeld om het er uit te krijgen. 

De witte nicky velours en de rode paspel haalden we bij Stoffen Van Leuven. In het oorspronkelijke plan gingen we voor rode tricot met witte paspel, maar de tricot kromp wat meer dan voorzien in de voorwas. Er was niet genoeg over *snik*.

De uitleg in het boek is heel duidelijk. Fotootjes bij de moeilijkere stapjes en iedereen kan het!

Het bevestigen van de paspel was spannend, maar het lukte. Het keren door het kleine gat in de mouwen was niet voor gevoelige oortjes, maar lukte eveneens. Naarmate de jas vorderde zonder grote problemen, zat de schrik er wel in om het in de laatste fasen alsnog te verknoeien. Het doorstikken net naast de paspel en het bevestigen van de kamsnaps gebeurde dus met een bang hartje. Ik was echt opgelucht toen de derde kamsnap erin zat en werkte. Done!

Met de restjes maakte ik nog snel (de dag dat het moest afgegeven worden) een speenkoord volgens het recept dat ik hier al gebruikte. Geen tijd meer voor een fotootje.

We recycleerden de cadeauverpakking van een koekjesfabrikant et voila; cadeautje klaar :-)

Waar vind je het patroon?

Ik heb het boek tweedehands gekocht, speciaal voor het jasje. Het boek is namelijk niet meer te bestellen in de boekhandel. In het boek staat er één maat: de 68/74. Blijkbaar was er toch heel wat vraag naar andere maten, want het patroon werd apart beschikbaar van maat 48 to 86 en met extra opties. Dus als je het boek niet kan vinden, niet getreurd: schaf One To Hug aan op de website Mind The Whale. (Ik kan dat niet lezen zonder Hyacint Bouquet te horen zeggen Mind the Pedestrian, maar dat zal wel aan mij liggen)
Er staan trouwens nog wat populaire patronen op die website: Mix 'n' Match boekentassen, Just Knot It, Miss Madeline, nog zoveel moois om te maken ... Voor inspiratie kan je het bord van Mind the Whale op pinterest volgen.

Zowel het speenkoord als het jasje zijn te vinden op mijn pinterest babybord, dus dit telt wel als een Pin It & Make It. Nummer 7 in de 9e maand. Ik zal dringend een tandje moeten bijsteken ;-)

Baby en grote broer bezoek

Enkele weken geleden was het tijd voor babybezoek en bijhorende schattige naaisels.

Ik kreeg er immers een nichtje bij: Amber. 

Toen ik haar naam hoorde begon dit door mijn hoofd te spoken:

Er lag hier nog een restje van het Bambiblauw zebrapaneel. Hoe toevallig: een restje stof met amberkleurige driehoekjes. Dat kreeg dadelijk een bestemming. Voor een babylegging waren de stukjes te klein, maar een mutsje kon er nog net uit. 

 

Het trio van babymutsjes van Zaaberry was hier al lang gepind, maar nog nooit gemaakt bij gebrek aan babies. Tijd voor "pin it and make it"-actie! De tutorial is heel gedetailleerd en het mutsje zat dan ook snel in elkaar. Het zag er goed uit.

Toen ik de baby te zien kreeg was wel duidelijk dat ik vergeten ben hoe klein die ukkies in het begin zijn. Het zal nog een klein jaar duren eer haar hoofdje de maat van de muts bereikt heeft, maar dat weten we dan ook weer voor volgende exemplaren ;-)

Het babydekentje lag al tijdje klaar. Het werd samen met het dekentje voor het vorige babybezoek gemaakt: een schattig paneel en een streelzachte fleece achterkant. Bij het maken van het dekentje had ik duidelijk nog geen vermoeden wat haar naam zou zijn en ging ik voor genderneutraal groen.

De grote broer werd niet vergeten. Hij verhuisde een tijdje geleden van zijn babykamer naar een stoere dino-kamer. Ik plande eerst een kussentje uit een dinostofje, maar veranderde van gedacht. Een anderhalfjarige jongen wordt niet direct wild van een kussentje.
Het tweede Knutselbosboek bracht de oplossing: 

Waarom zou je een kussen met dinostof maken als je ook een dino kan maken? 

Het drakenpatroon (zonder vleugels) uit Knutselbos op wereldreis is ideaal. Ik gebruikte een deel van de fleece die overbleef van het babydekentje en maakte een knuffelzachte dinosaurus.

Hij staat hier in een bloemenweide (Little Vixen) omdat het fleece velletje zich niet gemakkelijk liet fotograferen. Met de donkere achtergrond was mijn fototoestel iets minder geneigd om verblindend te flitsen en moest ik enkel nog de pose zoeken waarin de zon het minst effect had. De dino verdween na de fotoshoot in cadeaupapier en werd aan de grote broer afgegeven.

Eén ding weten we nu wel zeker: van een dinoknuffel wordt deze anderhalfjarige wel wild ;-)

The road so far: babydekentjes

Ongeveer 2 jaar geleden deed ik een eerste poging tot babygeschenk want mijn klein zusje was zwanger en dat vroeg toch om een inspanning.

Ik probeerde het vlinderdeken uit Stof-Voor-Doe-Het-Zelvers te maken. Voor de testversie liet ik dochterlief een combinatie kiezen voor haar poppen: KNALgele velours de panne en een bloemenkatoentje van bij Modecoupon.

Als ik de handleiding nu opnieuw lees, klinkt het allemaal heel zinnig, maar die eerste poging: het was niet echt een geweldig resultaat. Eén van de knuffels van mijn dochter slaapt er in, maar een echte baby is wel wat meer kwaliteit gewoon!

Ik nam mijn poging mee naar de naailes om uit te vissen waar ik in de fout ging: hoeken stikken en inknippen, goed spelden, rekkende stof ... Toen ik dat doorhad, passeerde ik langs zus om te vragen wat ze ervan vond.

Ze had echter al iets heel anders in haar hoofd: een deken met beentjes, zodat ze het ook in de autostoel kon gebruiken. Ze ging met me mee naar het stoffencircus in Wieze om stof te kiezen en zag daar voorwaar een mevrouw lopen met het soort dekentje dat ze in haar hoofd had. Onder het motto "Wat hebben we te verliezen?" spraken we een wildvreemde aan om te vragen waar ze het patroon haalde. De lieve mevrouw mailde me een patroon door dat ze ooit van een blog haalde die toen al van het net verdwenen was. De handleiding was in het Frans, maar gelukkig met foto's. Dus het is toch gelukt :-)

De eerste poging was weer bedoeld voor een pop en mocht dus de premature maat zijn. Daarvoor had ik nog net genoeg stof over van de poging tot vlinderdeken. 

Het werd een blits wit-geel-zilver ensemble waar alleen poppenmama's blij mee zijn: ietsie pietsie te veel bling voor een levende baby.

Het ontwerp werd goedgekeurd en de mama in spe ging alweer mee op zoek naar stof, deze keer bij Stoffen Van Leuven.

We pikten er welnessbadstof op en zus koos een groene stof met schattige uiltjes. Toen ik thuiskwam zag ik dezelfde stof maar in een blauwe versie voorbijkomen in een uitverkoop en bestelde er dadelijk nog een stuk van.

Ik maakte de eerste maat in de groene versie met blauwe biais en leverde af in het ziekenhuis. Een paar dagen later kreeg ik de vraag om het ook iets kleiner te maken. Ik tekende een versie tussen de premature maat en de eerste maat en ging weer aan de slag met blauwe stof en groene biais.

Mijn eerste poging om badstof en katoen aan elkaar te naaien was iets eenvoudiger. Ik had bij de flashy poppenversie hierboven gemerkt dat 2 verschillende stoffen aan elkaar zetten niet altijd even eenvoudig is.
Voor ik het waagde in het ontwerp met rondingen (hierboven), ging ik voor een eenvoudigere versie met enkel rechte lijnen. De uitnodiging voor een andere babyborrel viel net op tijd in de bus: meer babyspullen!

Ik maakte voor die kleine meid een badcape op basis van deze tutorial. Met een restje maakte ik eerst een frutseldoekje als test. Ik probeerde op het frutseldoekje ook voor de eerste keer flock. Dan had ik tenminste de cape niet verprutst als het zou mislukken! Het lukte, maar ik waarschuwde mijn nicht er wel voor om het bij elke wasbeurt toch even goed weer vast te strijken. Je weet maar nooit met die actieve babyhandjes ;-)

Pin it and Make it 2

Ik ga
op babybezoek
 en
neem mee ...

Er vlogen tientallen ideeën door mijn hoofd: babydeken, kleertjes, knuffel, mutsje?
Het eerste dat gekozen werd, was een babydekentje. Ik had immers een leuk paneeltje gekocht bij de uitverkoop van Ella en Basiel. De handleiding van Griet zat niet op mijn pinterestbord, omdat ik haar blog al lang volg en daar blindelings naartoe ga.  Misschien een beetje valsspelen om achteraf te pinnen ;-)

Mama Mia hielp me enorm op een paar opeenvolgende naaicafé's: ze gaf tips over het aanpakken van de hoekjes en speldde het hele boeltje zelfs voor mij aan elkaar, zowel bij het vastzetten van de paspel als bij het aan elkaar naaien van de 2 lagen. Het zou nooit zo mooi gedaan zijn als ze zich niet over mij ontfermd had. Ik had het heus wel aan elkaar gekregen, maar de precisie ligt bij mij gewoonlijk een heel pak lager.
En als je precies begint, moet je zo ook verderwerken, nietwaar?

Ik gebruikte de "takjesrand" in het paneel om het doorstikken te verbergen.

Het resultaat: een superzacht schattig dekentje voor een hemelse kleine meid.

Een Janneke (Sisko by Mieke) staat hier ook al lang op de planning. Door een gebrek aan meisjesbabies hier in mijn omgeving, ging de modelopdracht naar ... een knuffel.

Ik liet mijn dochter een stofje kiezen uit de stapel halve metertjes die blijft groeien door opeenvolgende stoffenspektakels. Ze plukte er een Soft Cactusje uit de eerste collectie uit: Little Daisy (by Pieke Wieke). Bij het in elkaar zetten van het kleedje vond ik het spijtig dat zoveel mooie bloemetjes gedeeltelijk verdwenen in de stolpplooien, maar ze zijn er nog genoeg over, nietwaar...

Het (gratis) patroon en de beschrijving zijn heel duidelijk. Ik koos het kleinste maatje (3-6 maand).
Het is niet zo'n moeilijk jurkje. Het is alleen even spannend als je het jurkje moet draaien door babyschouders. Bij de jurken van mijn dochter is er in die fase net iets meer plaats om te werken.

Eén opmerking die ik voor moet onthouden voor volgende exemplaren: beter nadenken over de paspel.
De gekochte paspel met zo'n losse kettingsteek ... het is niet alles. Die lelijke kettingsteek komt langs alle kanten piepen. Ik ben gewend om paspel aan de bovenste delen vast te zetten en dan naar beneden te strijken (zodat de kettingsteek verdwijnt). In de beschrijving werd die vastgemaakt aan de onderste delen en ik paste mijn paspellogica niet aan, dus zie je hem wel een beetje zitten.

Last minute voegde ik nog een extraatje toe aan het cadeau:een speenkoord. Ik had verschillende tutorials op mijn pinterestbabybord staan en gebruikte de tutorial van zusje b, maar dan met een lintje ipv elastiekje zoals bij Stannel. De breedte van het koordje paste ik aan aan de print en verder heb ik me braaf gehouden aan de voorgeschreven lengte in dit artikel.

Ik tel 3 gepinde items: dat brengt mijn totaal op 4 en we zijn begin april: weer helemaal op schema!