Geknipt voor Amber

Op de babyborrel van mijn nichtje kon het ik eindelijk afgeven: mijn eerste Zo Geknipt jasje. 

Ik moet zo wat de enige in blogland zijn die het nog nooit gemaakt had. Er waren dus voorbeelden bij de vleet.

Dochterlief koos de stof op het stoffencircus in Wieze: Hedgehog Heaven (Micheal Miller). Het voorraadje was NET groot genoeg voor het jasje en haar egeltjesrok. Ik heb extra goed gepuzzeld om het er uit te krijgen. 

De witte nicky velours en de rode paspel haalden we bij Stoffen Van Leuven. In het oorspronkelijke plan gingen we voor rode tricot met witte paspel, maar de tricot kromp wat meer dan voorzien in de voorwas. Er was niet genoeg over *snik*.

De uitleg in het boek is heel duidelijk. Fotootjes bij de moeilijkere stapjes en iedereen kan het!

Het bevestigen van de paspel was spannend, maar het lukte. Het keren door het kleine gat in de mouwen was niet voor gevoelige oortjes, maar lukte eveneens. Naarmate de jas vorderde zonder grote problemen, zat de schrik er wel in om het in de laatste fasen alsnog te verknoeien. Het doorstikken net naast de paspel en het bevestigen van de kamsnaps gebeurde dus met een bang hartje. Ik was echt opgelucht toen de derde kamsnap erin zat en werkte. Done!

Met de restjes maakte ik nog snel (de dag dat het moest afgegeven worden) een speenkoord volgens het recept dat ik hier al gebruikte. Geen tijd meer voor een fotootje.

We recycleerden de cadeauverpakking van een koekjesfabrikant et voila; cadeautje klaar :-)

Waar vind je het patroon?

Ik heb het boek tweedehands gekocht, speciaal voor het jasje. Het boek is namelijk niet meer te bestellen in de boekhandel. In het boek staat er één maat: de 68/74. Blijkbaar was er toch heel wat vraag naar andere maten, want het patroon werd apart beschikbaar van maat 48 to 86 en met extra opties. Dus als je het boek niet kan vinden, niet getreurd: schaf One To Hug aan op de website Mind The Whale. (Ik kan dat niet lezen zonder Hyacint Bouquet te horen zeggen Mind the Pedestrian, maar dat zal wel aan mij liggen)
Er staan trouwens nog wat populaire patronen op die website: Mix 'n' Match boekentassen, Just Knot It, Miss Madeline, nog zoveel moois om te maken ... Voor inspiratie kan je het bord van Mind the Whale op pinterest volgen.

Zowel het speenkoord als het jasje zijn te vinden op mijn pinterest babybord, dus dit telt wel als een Pin It & Make It. Nummer 7 in de 9e maand. Ik zal dringend een tandje moeten bijsteken ;-)

Zonnehoedje (Pin it & Make it nr 6)

Vorige week gingen we naar Pairi Daiza en kwam het zonnehoedje van mijn neefje "per ongeluk" terecht bij de nijlpaarden. Die beesten kunnen er niet veel mee aanvangen, maar weg is weg. Er was een vervangexemplaar nodig en het ventje verjaart volgende week, dus de oplossing lag voor de hand.

Ik had 2 patronen gepind die konden dienen: de superdeluxe uitvoering van leven met Liv en de basic maar toch omkeerbare versie van By Miekk. Toen ik de stoffen gekozen had, leek de basic versie toch iets beter. Het hoedje met 6 naden zou niet mooi uitkomen met de nogal grote print.

ByMiekK is herdoopt tot Sew Natural, een uitgebreide webwinkel met biologische stoffen, maar de tutorials en gratis patroontjes verhuisden mee. De tutorials van Marieke zijn echt top:

de instructies zijn heel duidelijk en geruststellend, de begeleidende foto's zijn scherp en to the point. Iedereen kan het volgen!

Ik besloot uiteraard om toch even tegendraads te doen en een stap weg te laten. Het is de bedoeling om de rand van het hoedje met  4 evenwijdige lijnen door te stikken. Om de felgekleurde dino's niet te veel te doorstrepen, stikte ik alleen net naast de rand door.

De dino's heten DINO-MITES (Micheal Miller). Er wonen soortgelijke groene exemplaren op het behang in de kamer van mijn neefje. Ik ben er redelijk gerust in dat hij de stof mooi vindt. Maar om toch zeker te spelen, werd de binnenkant met een brandweerwagenstofje gemaakt. Ik kocht het ook een hele tijd geleden bij Stoffen Van Leuven, maar er staat geen naam op.

Van de DINO-MITES had ik mijn zus al een tijdje een kussentje belooft voor de dino-kamer, dus dat ging ook in de verjaardagszak. Hij vond het geweldig om de spulletjes er uit te halen :-)

Pin it & Make it nr 5

Het Pin it & Make it project liep hier een beetje vertraging op. In april was ik terug op schema, maar daarna ging het fout in de planning. Het werd hier even heel druk en er was te weinig tijd om te naaien. Wat wel geproduceerd werd, is nog niet afgegeven (stay tuned ;-))

We beginnen terug met een klein projectje een An-tasje volgens het recept van Jace.

Het werd in blogland door iedereen de hemel in geprezen als ideale restjesverwerking.

Het staat dus ook al een tijdje op de "vage planning" om een voorraadje te produceren met stukken uit de restjesdoos. Het lijkt me wel leuk als cadeauverpakking.

En toen vroeg een collega of ik een tasje kon maken. De afmetingen kwamen overeen met die van het An-tasje, dus het was een  ideale gelegenheid om dat patroontje te testen.
Ik liet enkel projectjes zien waarvan ik nog stof over had  en voila: vissen!

Baby en grote broer bezoek

Enkele weken geleden was het tijd voor babybezoek en bijhorende schattige naaisels.

Ik kreeg er immers een nichtje bij: Amber. 

Toen ik haar naam hoorde begon dit door mijn hoofd te spoken:

Er lag hier nog een restje van het Bambiblauw zebrapaneel. Hoe toevallig: een restje stof met amberkleurige driehoekjes. Dat kreeg dadelijk een bestemming. Voor een babylegging waren de stukjes te klein, maar een mutsje kon er nog net uit. 

 

Het trio van babymutsjes van Zaaberry was hier al lang gepind, maar nog nooit gemaakt bij gebrek aan babies. Tijd voor "pin it and make it"-actie! De tutorial is heel gedetailleerd en het mutsje zat dan ook snel in elkaar. Het zag er goed uit.

Toen ik de baby te zien kreeg was wel duidelijk dat ik vergeten ben hoe klein die ukkies in het begin zijn. Het zal nog een klein jaar duren eer haar hoofdje de maat van de muts bereikt heeft, maar dat weten we dan ook weer voor volgende exemplaren ;-)

Het babydekentje lag al tijdje klaar. Het werd samen met het dekentje voor het vorige babybezoek gemaakt: een schattig paneel en een streelzachte fleece achterkant. Bij het maken van het dekentje had ik duidelijk nog geen vermoeden wat haar naam zou zijn en ging ik voor genderneutraal groen.

De grote broer werd niet vergeten. Hij verhuisde een tijdje geleden van zijn babykamer naar een stoere dino-kamer. Ik plande eerst een kussentje uit een dinostofje, maar veranderde van gedacht. Een anderhalfjarige jongen wordt niet direct wild van een kussentje.
Het tweede Knutselbosboek bracht de oplossing: 

Waarom zou je een kussen met dinostof maken als je ook een dino kan maken? 

Het drakenpatroon (zonder vleugels) uit Knutselbos op wereldreis is ideaal. Ik gebruikte een deel van de fleece die overbleef van het babydekentje en maakte een knuffelzachte dinosaurus.

Hij staat hier in een bloemenweide (Little Vixen) omdat het fleece velletje zich niet gemakkelijk liet fotograferen. Met de donkere achtergrond was mijn fototoestel iets minder geneigd om verblindend te flitsen en moest ik enkel nog de pose zoeken waarin de zon het minst effect had. De dino verdween na de fotoshoot in cadeaupapier en werd aan de grote broer afgegeven.

Eén ding weten we nu wel zeker: van een dinoknuffel wordt deze anderhalfjarige wel wild ;-)

Pin it and Make it 2

Ik ga
op babybezoek
 en
neem mee ...

Er vlogen tientallen ideeën door mijn hoofd: babydeken, kleertjes, knuffel, mutsje?
Het eerste dat gekozen werd, was een babydekentje. Ik had immers een leuk paneeltje gekocht bij de uitverkoop van Ella en Basiel. De handleiding van Griet zat niet op mijn pinterestbord, omdat ik haar blog al lang volg en daar blindelings naartoe ga.  Misschien een beetje valsspelen om achteraf te pinnen ;-)

Mama Mia hielp me enorm op een paar opeenvolgende naaicafé's: ze gaf tips over het aanpakken van de hoekjes en speldde het hele boeltje zelfs voor mij aan elkaar, zowel bij het vastzetten van de paspel als bij het aan elkaar naaien van de 2 lagen. Het zou nooit zo mooi gedaan zijn als ze zich niet over mij ontfermd had. Ik had het heus wel aan elkaar gekregen, maar de precisie ligt bij mij gewoonlijk een heel pak lager.
En als je precies begint, moet je zo ook verderwerken, nietwaar?

Ik gebruikte de "takjesrand" in het paneel om het doorstikken te verbergen.

Het resultaat: een superzacht schattig dekentje voor een hemelse kleine meid.

Een Janneke (Sisko by Mieke) staat hier ook al lang op de planning. Door een gebrek aan meisjesbabies hier in mijn omgeving, ging de modelopdracht naar ... een knuffel.

Ik liet mijn dochter een stofje kiezen uit de stapel halve metertjes die blijft groeien door opeenvolgende stoffenspektakels. Ze plukte er een Soft Cactusje uit de eerste collectie uit: Little Daisy (by Pieke Wieke). Bij het in elkaar zetten van het kleedje vond ik het spijtig dat zoveel mooie bloemetjes gedeeltelijk verdwenen in de stolpplooien, maar ze zijn er nog genoeg over, nietwaar...

Het (gratis) patroon en de beschrijving zijn heel duidelijk. Ik koos het kleinste maatje (3-6 maand).
Het is niet zo'n moeilijk jurkje. Het is alleen even spannend als je het jurkje moet draaien door babyschouders. Bij de jurken van mijn dochter is er in die fase net iets meer plaats om te werken.

Eén opmerking die ik voor moet onthouden voor volgende exemplaren: beter nadenken over de paspel.
De gekochte paspel met zo'n losse kettingsteek ... het is niet alles. Die lelijke kettingsteek komt langs alle kanten piepen. Ik ben gewend om paspel aan de bovenste delen vast te zetten en dan naar beneden te strijken (zodat de kettingsteek verdwijnt). In de beschrijving werd die vastgemaakt aan de onderste delen en ik paste mijn paspellogica niet aan, dus zie je hem wel een beetje zitten.

Last minute voegde ik nog een extraatje toe aan het cadeau:een speenkoord. Ik had verschillende tutorials op mijn pinterestbabybord staan en gebruikte de tutorial van zusje b, maar dan met een lintje ipv elastiekje zoals bij Stannel. De breedte van het koordje paste ik aan aan de print en verder heb ik me braaf gehouden aan de voorgeschreven lengte in dit artikel.

Ik tel 3 gepinde items: dat brengt mijn totaal op 4 en we zijn begin april: weer helemaal op schema!

Pin it & Make it nr.1

Ik las de pin it & make it uitdaging van Liesellove begin januari.

Eén pin per week realiseren? Dat gaat zeker weten niet lukken.
Maar effectief iets doen met mijn pins? Superidee!

Ik hoopte op 1 pin per maand, maar zelfs dat wordt moeilijk aangezien maart al voorbijgerend is en de teller nog steeds op nul stond. Alle begin is moeilijk, dus : 1 down, 11 more to go. 

Omdat het niet altijd nieuwe dingen moeten zijn:
pin it & make it nr. 1: Kort eens een broek in.

Ik zag deze methode al een paar keer online voorbijwandelen in verschillende uitvoeringen. Uiteindelijk pinde ik een tutorial van Professor Pincushion (geweldige artiestennaam, niet?)

Broeken die ik in de winkel koop zijn immers altijd een heel klein beetje te lang. Ja, mijn voeten zitten daar helemaal in ;-)

De nieuwe broeken die ik al in december kocht, zouden op deze manier aangepakt worden. En kijk eens aan, amper 3 maand later ... draagbaar resultaat. Enig uitstelgedrag voor dit soort klusjes is mij dus niet vreemd.

In de tutorial wordt uitgelegd hoe je een broek inkort en toch de originele boord van de broek behoudt.

Waarom? 
Het is niet eenvoudig om exact dezelfde kleur draad van de broek of van de stiksels vinden. Jeans heeft ook altijd een verweerde zoom en dat effect ben je helemaal kwijt als je er zoals ik een paar (lees: meer dan 7) cm moet afknippen.

Als je de kleur van de broek ongeveer kunt matchen zoals hiernaast, geef je een onopvallend stiksel. Eigenlijk is dit de gemakkelijkste methode, maar het werkt uiteraard van geen kanten bij een broek met kleurverschillen/design in de stof.

Ofwel probeer je de kleur van de stiksel te matchen en ga je voor een extra decoratief stiksel. Ik probeerde dat bij mijn tweede exemplaar, maar vergat de steeklengte te verlengen om een matchende steek te krijgen. Een redelijk mislukt resultaat als je er met je neus op gaat zitten.

Het was niet zo eenvoudig om de lijn mooi evenwijdig te houden, zeker niet waar je de dubbele naad moet oversteken. 
  
Ben ik er tevreden van het resultaat?

Ik ga er van uit dat mensen niet op hun buik gaan liggen om de zoom van mijn broek te gaan inspecteren, dus het doel is wel bereikt: de broek is korter ;-)

Ik heb de eerste poging terug losgemaakt omdat de zijnaad een beetje verschoven was. Dat valt dan keihard op. Dus toen ik die eerste poging achter de rug had, leek de gewone (omslaan en nog eens omslaan) methode toch net iets eenvoudiger. Als de omgeslagen naad aan de binnenkant niet overeenkomt, ziet geen mens het.

Bij mijn tweede poging heb ik de naad ongelooflijk goed vastgespeld. Het kon geen mm meer verschuiven ;-) Het resultaat ziet er beter uit. Dus ik denk dat ik het nog ga proberen.

Note to self:
Probeer de steek te matchen op een proeflapje. Je knipt er toch altijd een kolossaal stuk uit ;-)

Hoe pakken jullie te lange broeken aan?