vakantie = pyjamatijd

Mijn kinderen zijn compleet gek van de minions. Die kleine mannekes crossen regelmatig van de tv naar de iPad en terug.

Toen ik de minionstofjes zag verschijnen op de pagina van Modecoupon, kocht ik dus een paar meter om pyjama's mee te maken. Ze lagen een hele tijd in de kast te wachten terwijl andere projecten voorrang kregen. Bij het begin van de krokusvakantie nam ik me voor om er eindelijk eens werk van te maken. 

Ik kocht de Wolf (Zonen09) en legde de opties voor aan mijn kinderen. Zoonlief zag het direct zitten: "een gewone, mama". Dochterlief zag de pyjama mogelijkheden en zei: "Ik heb al een pyjama met minions. Ik wil een slaapkleed". Toen ik me begon af te vragen welk patroon ik daarvoor kon verbouwen, kreeg ik wat gepaste spam van Craftsy om me te herinneren aan een gratis patroon dat ik selecteerde: Clover Nightgown. Dochterlief vond de fotootjes ok.

Pyjama voor grote broer: Wolf

Ik kocht het patroon als pdf en had (zoals gewoonlijk) geen zin om naar een copycenter te gaan om het te laten afdrukken. Het puzzelen neemt wel wat tijd in beslag. Je leert ook enorm veel over foutenanalyse. Ik had het aan de unief veel beter begrepen als ze mij de pagina's die ik vulde met mysterieuze formules eens aan elkaar hadden laten plakken met "maar een half millimeterke" fout. Gelukkig is dit een patroon waar de delen niet overlappen en dan valt die foutenvoortplanting nogal mee.

Ik was er even zoet mee om uit te vissen welke pagina's ik wel en niet moest printen uit het bestand van 118 pagina's. Om te vermijden dat ik dat bij een volgende versie opnieuw moet doen en om jullie het puzzelwerk te besparen, maakte ik een bestandje.

Je kan het hier raadplegen.

De maten van zoonlief liggen iets buiten het patroon qua lengte. Mijn patroontekenkunsten reiken niet tot aan de hemel, maar een beetje verlengen is niet moeilijk. Bij de broek ging ik voor de smalle versie 134.

Het shirt verbreedde ik de 134 (standaard) een klein beetje. Ik dacht dat eerst aan de stofvouw te doen tot ik me realiseerde dat ik dan de halsopening breder zou maken in plaats van de schoudernaad te verbreden. Ik knipte het patroon vanaf de schouder door en plakte er een cm tussen.
Dat levert dan 4 cm extra beweegruimte op.


Onder het motto: "Het is een pyjama en geen trouwkostuum" kan er ook niet heel erg veel fout lopen.

De handleiding met foto's is heel uitgebreid. Je vindt er niet alleen de klassieke instructies met de volgorde waarin je delen aan elkaar moet stikken, maar ook tips over werken met rekbare stoffen. Ik leerde bijvoorbeeld een andere methode om een aangeknipte tailleband met elastiek te stikken.

Ik gebruikte de eerste keer boordstof (Veritas) en lukte best mooi. Ware het niet dat ik me vergiste van pand en de halsboord achterstevoren gemonteerd werd. Ik ben bang dat het hele boeltje gaat uitrekken als ik het weer losmaak, dus het zal zo blijven. 

De gebruiker heeft de pyjama ondertussen getest en goedgekeurd :-)

Clover Nightgown (Sew Like My Mom via Craftsy)

Dit patroontje belandde in mijn Craftsy mandje bij een "free pattern"-actie. Patronen blijven niet noodzakelijk eeuwig gratis, dus als er eentje tussenzit dat me wel aanspreekt: downloaden die handel!

Melissa van Sew Like My Mom spaarde geen moeite voor dit gratis patroon. Je kan op haar blog doorklikken naar het patroon.

Er verscheen een mooie fotohandleiding op de blog van Riley Blake. De uitleg is in het Engels, maar met foto's erbij kan dat geen problemen opleveren.

En het beste: de pdf is gelaagd! 

Het maakt het overnemen van het patroon zo veel gemakkelijker als je een hele hoop maten gewoon kan wegvinken. Ik schrapte dadelijk de allerkleinste maatjes uit en printte 6, 7 en 8 jaar. Dochterlief was in dromenland toen ik printte, dus ik kon haar niet even opmeten.

Het nadeel van veel craftsy patronen is dat ze in inches staan, maar met een rekenmachine in de hand is dat een kleine hindernis. Ben je niet zo'n rekenwonder? Er zijn veel websites die je zonder nadenken de omzettingen geven. Ik gebruik deze als het snel moet gaan. 

Toen ik het in elkaar stak, vond ik het slaapkleedje nogal kort, maar de instructies van hare hoogheid waren duidelijk: tot hier en niet langer. Dus knipte ik braaf een 6 jaar zonder verlenging.  Als ze het aan heeft valt het wel mee.

Er is gelukkig nog stof over. Als ze een groeischeut krijgt en het kleedje wordt een tuniekje, kan er nog een broek bijkomen ;-)

Dochterlief trok het kleedje prompt tot over haar knieën om te bewijzen dat het wel lang genoeg is.

De foto toonde haar (hardnekkig weigerend om uit te vallen) tandje en dat mocht niet. Dus ze werkte vakkundig de bewijzen weg ...

Ik heb lang getwijfeld over de contraststof.
Ik zocht boordstof volgens de instructies van dochterlief: "Ik wil het rood van de brommertjes want er zit te weinig rood in de stof". 3 winkels later vond ik de juiste kleur in boordstof (bij Stoffen Van Leuven).

Het werkt perfect voor de mouw- en halsboorden, maar voor de boord onderaan had ik beter een dunner materiaal gekozen. De dikte van de boordstof maakt dat de splitjes aan de zijkant te zwaar zijn en de hele boord golft daardoor te veel. Dat weten we dan weer voor volgende versies ...

Piep en Twiet (gratis patroontje)

Naaien  ... het moet niet altijd kledij zijn. 

Het moet niet eens altijd functioneel zijn.

Soms zie je een superschattig patroontje passeren en moet je dat gewoon zelf proberen. Ik toonde de kleine vogeltjes die voorbijvlogen op mijn facebookmuur aan dochterlief : instant verliefdheid in die oogjes!

De twee sloebers hebben ook een nestje dat bij het patroon hoorde. Ze passen er samen net in. Met zijn twee op de schommel, echt gezellig!

De schattige hartjesstof voor het nestje kocht ik bij Stoffen Van Leuven. Van de zelfkant bleef echter niet veel over. Het enige dat ik nog kon lezen is "Bernatex".

Ik deed een poging om de kinderen bij het creatieve proces te betrekken. Alle patroondelen voor het vogeltje stonden op 1 A4-blad. Geen onoverkomelijke taak dus om hen zelf te laten knippen. En als je dat zelf al niet moet doen, is dat toch mooi meegenomen, nietwaar?

De restjeszak werd uitgekieperd op tafel en ze mochten stofjes kiezen. De enige voorwaarden: "groot genoeg voor de patroontjes" en "niet rekken of pluizen".

Er waren enkele "neen! ik heb al die gekozen"-incidenten, maar gelukkig zitten er wel meer stukjes van dezelfde stof in die zak. Ze vonden allebei hun goesting. Het oorspronkelijk plan was om hen zelf ook te laten stikken, maar toen ik de beschrijving en de vorm van de stukjes zag ... Dat bewaren we voor een volgende keer.

Ik had het vooral moeilijk met het puntje van het hoofdje, waar de 4 stukjes in 1 punt moesten samenkomen. Tot op de millimeter nauwkeurig werken: niet mijn sterkste kant. Maar het lijkt er op.
Ik heb de vleugeltjes een beetje anders aangepakt. De werkbeschrijving laat je helemaal rond stikken en dan een gleufje knippen in de achterkant van de vleugel om het geheel door te keren. Ik zag het niet zitten. Ik zag in gedachten al heel de vleugel openscheuren terwijl ik probeerde om het binnestebuiten te keren. Ik ging voor een "veiliger" keergat in de naad.

stofjes:Granny Tiles & Puzzled Milly (Soft Cactus)
Stem Stripe Grass (Birch) en wat effen restjes

De eerste poging doopte ik Piep:

De stofjes werden door dochterlief gekozen. De "gewone zwarte oogjes" vond ze maar niks, dus we doken in de minipareltjes. Ik kocht een paar jaar geleden in Boekenvoordeel enkele doosjes van het spul. Naast pareltjes zitten er ook bloemetjes en "sneeuwvlokjes" in. Die zouden dienen om de oogjes wat groter te maken.
Achteraf gezien hadden we beter een meer opvallende kleur gebruikt.

stofjes: Stem Stripe Grass (Birch) en restje groen.
Noeks verkoopt deze, samen met Solids in bijpassende kleurtjes

Voor de tweede poging (a.k.a. Twiet) heeft zoonlief de stofjes gekozen. Ik deed een poging om het neusje nauwkeuriger aan te pakken.

Ik gebruikte mijn "toverstift" voor de eerste keer en tadaa: Twiet zit met een acuut geval van "paarse bolitis".
"Toverstift" noemde de juf van de naailes het. Het zou moeten verdwijnen bij blootstelling aan lucht. De moleculen hier in huis vallen blijkbaar niet onder de noemer "lucht". Want na 2 dagen staat die paarse bol er nog. We weten nu waarom ze zeggen dat je dat op een onopvallende plaats moet proberen.

Piep en Twiet hebben de voortuin samen verkend. Dat leverde mij menig verwonderde blik op van filerijdende automobilisten, maar ik wou een mooie foto. En ik vind dat nu voor 1 keer echt wel gelukt.

Ik hoor jullie al tot hier denken: waar blijft dat gratis patroon???

Het patroontje van Sharon Holland heb ik gratis gedownload op Craftsy. Voor wie Craftsy nog niet kent: Het is een website met heel veel patronen. De meerderheid kan je kopen, maar er zijn ook gratis exemplaren te vinden. (Dit patroontje was blijkbaar slechts tijdelijk beschikbaar. Je kan het gelukkig wel nog vinden bij Sharon Holland zelf.)

Craftsy stopt trouwens niet bij patronen. Er zijn online lessen te volgen. (weer sommige gratis, de meeste betalend) Het gaat ook niet alleen over naaien. Allerhande hobbies komen aan bod. Van koken tot houtbewerken. Ga er dus zeker eens een kijkje nemen.

En wat kost al dat lekkers? Wat spam, verder niks. Je registeert gratis met je e-mail of je facebookaccount. Je krijgt wel elke week een aantal mails om hun online lessen te promoten. 

Maar als dat je stoort, kan je daar wel een mouw aanpassen met je spamfilters.

Deze Craftsy-patroontjes sloeg ik al op om eens te proberen (allebei gratis trouwens):