Patroonhacken voor beginners: van hoodie naar sweaterjurk

In mijn vorige post zagen jullie een gestripte, verlengde Velocitas zonder kap.

Ik krijg na zo'n post al eens de reactie dat ik patronen "durf" aanpassen. Dan moet ik wel keigoed zijn in patroontekenen! Euhm, niet dus. Om te bewijzen dat het niet zo moeilijk is ... een overzichtje van hoe eenvoudig het is. 

Combineren is altijd gemakkelijker als je bij één ontwerper blijft. Dan werk je immers met dezelfde basisregels.
Ik werkte met 2 Sofilantjespatronen: Velocitashoodie optie A als basis en de halslijn van Nivalis.
Je kan deze oefening uiteraard ook doen met vergelijkbare patronen van andere ontwerpers.

De eenhoornimpuls (LS2gether)

Ik hoor het u al denken: nog meer van die stof, Nathalie? Hoeveel heb je er zo gekocht?
Dit is de laatste uit de reeks, beloofd!

Coraline voor ons beiden

Bella Sunshine Designs krijgt er enkele nieuwe patronen bij: Coraline Camisole en Primrose Panties. Beide bestaan in meisjes- en damesversies. Ik schreef me in voor een weekendje testen.

De eerste pluimen voor het nieuwe schooljaar

We zijn ondertussen een eind over de helft van de zomervakantie in Vlaanderen. Dat wil zeggen dat de gevreesde dag dichterbij kruipt: 3 september!

De volwassenen vallen dan terug in het normale ochtendritueel. En de kinderen? Die krijgen een gigantische schok. Zitten ze rustig te chillen in de zon en ineens: bam! Staan die leerkrachten weer voor de klas te verwachten dat ze zich concentreren. 

Mama's kunnen zichzelf en hun kroost mentaal voorbereiden door al aan schooloutfits te gaan werken. Er zijn zoveel leuke patronen! Maar wat moet je dan kiezen?

Bij Bella Sunshine Designs helpen ze jou een handje met een heuse blogtour en een flinke korting (scroll naar het einde voor de details). Er zijn rokjes, jurken, shirts en leggings in het assortiment. Voor alle meisjesmama's keuze genoeg!

Vakantie!

Voor de juli-challenge van Let's Sti(c)k Together maakte Marjolein het gemakkelijk. 

We kregen namelijk het thema "vakantie" voorgeschoteld. Ik heb een flauw vermoeden dat wij niet het enige gezin in Vlaanderen zijn waar op 30 juni de kreet "VAKANTIE!!!!" door het huis galmt. 

Inspiratie genoeg dus!

De meeste jaren is de eerste week van juli er echt eentje van zalig niks doen. Maar dit jaar vertrokken we op 1 juli naar Zwitserland: de laatste dagen van het schooljaar stond ik dus al in "last-minute-naaien-en-inpakken" modus. Ik maakte die week 2 jurkjes die nog snel in de valies moesten. Eentje op bestelling van dochterlief en een clandestien exemplaar.

Mijn eerste patroontest: Emmaline

Hij zat in mijn inbox.
Een e-mail over Phase 3 testing van Bella Sunshine Designs.
Ik opende de e-mail en zag dit:

"Hello, lovely testers. Thank you for applying. We would like to invite you to join the group"

Het duurde even voor ik het doorhad. Waw, ik mocht meedoen!!!

Ik was blij en bang tegelijk. Hoe moest ik dat in godsnaam in mijn agenda gepland krijgen? Ik moest naar de stoffenwinkel en een patroon aanpassen en knippen en naaien. Dat alles op een paar dagen waarin het werk ook wel veel vroeg.

Ik heb even gedacht: ik stuur gewoon een mail terug dat ik geen tijd heb. Maar dan zou het ook wel de eerste en laatste keer zijn dat ik geselecteerd werd. Dus besloot ik om toch een poging te wagen. Als ik terug kijk, ben ik heel blij dat ik die e-mail niet geschreven heb.

Let's Stik Belgique!

Toen Marjolein haar plan voor een Belgische maand lanceerde was ik enthousiast. 

Belgisch talent in de kijker zetten: superidee!

Ik wist welk patroon ik zou gaan maken voor de bijhorende uitdaging van Let's Sti(c)k Together.

De stof lag ook al klaar (van vorig jaar). 

De Jaanu van Straightgrain zou hier eindelijk het licht zien!

Dat is ineens ook een vinkje op de G.U.T.A.-lijst.

Stik Belgique: Eloise :-)

Annick liet op het einde van de zomervakantie een nieuw en gratis patroon op ons los. 

Dank u, Annick!

Het past ook perfect binnen "Stik Belgique" (de uitdaging van Marjolein van Flaflinko) om in oktober eens voluit Belgisch talent in de kijker te zetten. België heeft veel talent in huis: stofontwerp, patroonontwerp, tijdschriften en zelfs heuse boeken. Keuze genoeg om jouw steentje bij te dragen. Bij mij staan er alvast nog 3 projecten op de planning deze maand. Ik hoop dat oktober genoeg dagen blijkt te hebben, want ik zit al wat achter op schema. Bij deze mijn eerste Stik Belgique. Hou de blog in het oog voor de volgende afleveringen!

Nazomertje!

Omdat we dit weekend toch nog wat mooi weer krijgen: 

het uitsmijtertje voor de zomer.

Ik maakte deze jurk al in juli als onderdeel van de Summer of Sofilantjes, maar de blogpost liet wat op zich wachten. Ik gebruikte de bon die ik won met de Summer Surprise/Solis Mashup om dit patroon aan de schaffen en ik heb er geen spijt van. Brueram is een toppertje.
Weer een streepje bij in de GUTA-challenge: gekocht en dadelijk gebruikt :-)

Challenge: Zon, Zee &Strand

Juni is de ideale maand om al eens weg te dromen naar de zomervakantie.

Over het thema voor de 3e Let's Sti(c)k Together-challenge werd dus niet lang gediscussieerd:
Zon, Zee & Strand.

De zon was van de partij in juni, dus dat was snel in orde.
En de zee?
En het strand?
Die zitten bij mij in het patroon: Litore (Sofilantjes Patterns).
Voor wie de taal van Vergilius niet machtig is: Litore is Latijn voor kust of kustlijn. 

Dochterlief wilde vooral een fleurig lang kleed a.k.a. Maxi Dress. Ik werd al bij de lancering verliefd op het rugdetail van de Litore, maar vorige zomer kwam ik er niet eens toe om het patroon te printen. Dat betekent dat ik het ook nog eens mag meetellen voor mijn eigen G.U.T.A-uitdaging!

Koala's @ Sahara? (G.U.T.A.* nr 5)

"Koala's horen thuis in Australië, niet in de Sahara!"

Helemaal juist!

Maar het patroon dat ik gebruikte voor dit zomerjurkje heet nu eenmaal niet "Australië".
***
"Koala's belong in Australia, not the Sahara!" 
You are correct. 
However the pattern I used is not called "Australia"

Panda + Qipao = LOVE

Ik zag de Panda in de kerstvakantie bij mevrouw Khadetjes. Zij scoorde er zwaar mee bij haar dochter. Ik kon me niet bedwingen om een exemplaar in mijn mandje te klikken. Mijn dochter is namelijk ook gek op die schattige beren en ze staat geweldig met lichtblauw. Eender wat ik er mee zou maken, het zou goedgekeurd worden.

Ik moest alleen een geschikt patroon vinden.
2 weken later lanceerde An van StraightGrain een nieuw patroon: Laure ... met een qipaokraag. 

"Zal ik een Chinees jurkje maken van de pandastof?" 

Meestal moet ik meer moeite doen om dochterlief te overtuigen ;-)

Carnaval deel 1: prinsessenjurk

Dochterlief gaat er al enkele jaren van uit dat mama wel een nieuw kostuum in elkaar bokst voor carnaval. Maar dit jaar ging ze niet moeilijk doen. Geen kangoeroe-onesie of poezenpak. Het mocht "gewoon" een nieuw prinsessenkleed zijn. Ik had daar toch al lang stof voor in huis gehaald, niet?

Ze heeft gelijk. Die stof ligt hier al een jaar of 2. Ik kocht toen op een Stoffenspektakel materiaal voor 2 prinsessenoutfits: glanzende voeringstof, tule met bedrukking, compleet met een bloemenlint en zilvergalon voor de versiering.

Eén van jurken werd gemaakt voor dochterlief haar vorige verjaardag: zilvergalon of bloemenlint zag ze al niet meer zitten, maar de lichtblauwe jurk werd heel heel heel veel gedragen.

Here comes the sun

Het ideale kleedje voor een speelse zomerdag: Solis van Sofilantjes.
Het betekent ook echt " van de zon" als ik mijn Latijn enigszins juist heb onthouden.

Ik koos de versie met plooitjesrok omdat ik niet genoeg stof had voor de cirkelrokversie. De handleiding was gemakkelijk te volgen. Alleen voor het onderdeel nekband en rugstuk moet je je gedachten er wel goed bijhouden. Katrien maakte de Solis al eerder, dus ik ging tijdens het naaicafé even aan haar tafel checken of ik het wel goed begrepen had. Het is toch handig, naaien met hulplijnen in de buurt.

De nekband leek me net iets te weinig te rekken, maar ik heb geen klachten over het draagcomfort gehoord. Klachten over de lange tijd eer haar rekkleedje weer in de kast hangt daarentegen ...

Het is een patroontje voor stoere meiden, die Solis. De foto's nemen met een klein waterpistooltje was dan ook geen optie. Onze meid ging voor het grove geweld en mikte zo hoog mogelijk. Een fotoshoot wordt ineens een stuk leuker als je mama "per ongeluk" kan natspuiten, nietwaar?

Ik kocht de stof via een Britse facebookpagina. Ga gerust eens kijken, maar vergeet niet om de prijzen om te rekenen naar euro. Eigenlijk waren de drakenschubben bedoeld voor de mouwen van een drakenshirt voor zoonlief. Bij aankomst was het toch net "ietsje" te roze voor een 10-jarige jongen. Maar niet getreurd: daardoor had ik een ideaal stofje liggen om de Solis uit te proberen.

De lancering van Solis is ondertussen al een tijdje achter de rug en de volgende telgen in de Sofilantjes-familie zijn er : Aura (een bolero) en Litore (nog een zomerjurkje). We weten dus zeker nog wat te doen ;-)

Pin it and Make it 2

Ik ga
op babybezoek
 en
neem mee ...

Er vlogen tientallen ideeën door mijn hoofd: babydeken, kleertjes, knuffel, mutsje?
Het eerste dat gekozen werd, was een babydekentje. Ik had immers een leuk paneeltje gekocht bij de uitverkoop van Ella en Basiel. De handleiding van Griet zat niet op mijn pinterestbord, omdat ik haar blog al lang volg en daar blindelings naartoe ga.  Misschien een beetje valsspelen om achteraf te pinnen ;-)

Mama Mia hielp me enorm op een paar opeenvolgende naaicafé's: ze gaf tips over het aanpakken van de hoekjes en speldde het hele boeltje zelfs voor mij aan elkaar, zowel bij het vastzetten van de paspel als bij het aan elkaar naaien van de 2 lagen. Het zou nooit zo mooi gedaan zijn als ze zich niet over mij ontfermd had. Ik had het heus wel aan elkaar gekregen, maar de precisie ligt bij mij gewoonlijk een heel pak lager.
En als je precies begint, moet je zo ook verderwerken, nietwaar?

Ik gebruikte de "takjesrand" in het paneel om het doorstikken te verbergen.

Het resultaat: een superzacht schattig dekentje voor een hemelse kleine meid.

Een Janneke (Sisko by Mieke) staat hier ook al lang op de planning. Door een gebrek aan meisjesbabies hier in mijn omgeving, ging de modelopdracht naar ... een knuffel.

Ik liet mijn dochter een stofje kiezen uit de stapel halve metertjes die blijft groeien door opeenvolgende stoffenspektakels. Ze plukte er een Soft Cactusje uit de eerste collectie uit: Little Daisy (by Pieke Wieke). Bij het in elkaar zetten van het kleedje vond ik het spijtig dat zoveel mooie bloemetjes gedeeltelijk verdwenen in de stolpplooien, maar ze zijn er nog genoeg over, nietwaar...

Het (gratis) patroon en de beschrijving zijn heel duidelijk. Ik koos het kleinste maatje (3-6 maand).
Het is niet zo'n moeilijk jurkje. Het is alleen even spannend als je het jurkje moet draaien door babyschouders. Bij de jurken van mijn dochter is er in die fase net iets meer plaats om te werken.

Eén opmerking die ik voor moet onthouden voor volgende exemplaren: beter nadenken over de paspel.
De gekochte paspel met zo'n losse kettingsteek ... het is niet alles. Die lelijke kettingsteek komt langs alle kanten piepen. Ik ben gewend om paspel aan de bovenste delen vast te zetten en dan naar beneden te strijken (zodat de kettingsteek verdwijnt). In de beschrijving werd die vastgemaakt aan de onderste delen en ik paste mijn paspellogica niet aan, dus zie je hem wel een beetje zitten.

Last minute voegde ik nog een extraatje toe aan het cadeau:een speenkoord. Ik had verschillende tutorials op mijn pinterestbabybord staan en gebruikte de tutorial van zusje b, maar dan met een lintje ipv elastiekje zoals bij Stannel. De breedte van het koordje paste ik aan aan de print en verder heb ik me braaf gehouden aan de voorgeschreven lengte in dit artikel.

Ik tel 3 gepinde items: dat brengt mijn totaal op 4 en we zijn begin april: weer helemaal op schema!

Merry Christmas, Little One

Mijn eerste Tinny: 

de kerstjurk van dochterlief.

Het patroon van Straight Grain zit al op mijn pc te wachten sinds de herlancering in oktober.

Er kwamen prachtige creaties voorbij in de open blog tour, o.a. hier, hier en hier. Inspiratie genoeg!

patroonopties: Tinnyjurk van Straightgrain

Het kiezen tussen al die mooie opties is niet eenvoudig! 

Dochterlief koos deze combinatie:

- peter pan kraagje met 2 bloemblaadjes

- fronsrok

- pofmouwtjes

- fronsrok

Sinds ik het prachtige eendenjurkje op de blog van Isabelle zag, wou ik een kraag met paspel proberen. Dochterlief is fan!

De stof vond ik in de uitverkoop van Ella en Basiel. Ze hadden zo'n mooie printjes. Ik kocht er op de valreep nog enkele, die hier in de toekomst nog zullen passeren. Het is echt spijtig dat ze stopten. 

Deze is van Wilmington: Cute Bunny & Noisy Puppy (Lisa McCue). Schattige diertjes, dat kan niet mis gaan bij een 7-jarige meid.

Ik ben niet gewend om met patronen inclusief naadwaarde te werken, maar zoals ze door An geleverd worden, is het dik in orde. Je kan het patroon afdrukken in de maat die je wenst. Gedaan met gokken welk merkje bij welke maat past: heerlijk! Gewoon uitknippen en op de stof. Geen extra overtekenen op patroonpapier. En om het wat milieubewust te houden staat er voor elk onderdeel welke bladzijden van de pdf je nodig hebt per maat. Gebruiksvriendelijkheid ten top!

Ik was nerveus over de kraagelementen met paspel omdat het de eerste keer was dat ik het zou proberen, omdat ik geen stof genoeg had voor een tweede poging en misschien ook wel een beetje omdat het 23 december was toen ik begon aan de kerstjurk... 

De paspel is niet perfect, maar als je er niet met je neus op gaat kijken, valt het niet op. Ik zag het zelfs nog zitten om een zoom met paspel te maken.

De pofmouwtjes waren ook een primeur. De uitleg in de handleiding is heel duidelijk, dus eigenlijk kan je niks fout doen als je die uitleg mooi volgt. Er staan zelfs waarschuwingen in van wat je fout zou kunnen doen. "Hoe vermijd je dat je de mouw aan de verkeerde kant zet" bij voorbeeld ;-)

De rok zou volgens het patroon iets voller moeten zijn. Ik nam 1 stofbreedte en fronste die in 1 stuk in plaats van het voorgeschreven voorpand + 2 rugpanden. (de rok zou daarmee zo'n 20 cm breder zijn.) Ik wou geen naden aan de zijkant. Ik vind het al heel erg dat er op de rug de print niet doorloopt. Onthoofde hondjes of konijntjes zijn niet mooi ... De rits zit er mooi blind in (al zeg ik het zelf) , maar voor een doorlopende print had ik met mijn metertje niet genoeg stof.

Het resultaat :

Nathalie vs unfinished projects: 2-0

Tijdens het naaicafé in november werkte ik eindelijk eens enkele dingen verder af. Ik begon aan beide stukken nog tijdens de zomer *ahum*. Shame on me. En dan duurde het nog een maand eer de stukken gefotografeerd geraakten en het blogje geschreven werd.

Het eerste op de to-do-list was een Hanami (StraightGrain). Ik won het patroon vorig jaar in een give away bij As it Seams. Samen met 2 andere gelukzakken werd ik uit de pot van 869 deelnemers geloot. Je kan dus ook echt winnen als de kans klein is. Meer nog ik kwam er bij een give-away op een andere blog een hele tijd later opnieuw uit als winnaar van een Straightgrain patroon ;-)

Voor deze eerste test-Hanami gebruikte ik Floating Blossoms uit de Quiet Time reeks (Tamara Kate voor Michael Miller). Ik kocht het in de groene en roze versie bij de uitverkoop van een webshop.

Ik wou per se de tulpenmouwtjes eens proberen en dochterlief wilde gefronste mouwen. Ik knipte de combinatie van de 2. Het resultaat is wel leuk, maar het had er denk ik beter uitgezien in een (effen) contraststofje. Ik denk dat de volgende Hanami's of frons of tulpmouwtjes zullen hebben, maar niet de 2 effecten samen. Het aantal "niet te drukke, effen" stoffen in mijn voorraad is immers heel beperkt.

Het was de eerste keer dat ik de rits van een jurk liet stoppen op de taille. Bij alle eerder gemaakte kleedjes liet ik ze doorlopen in het rokdeel. Ik probeerde wat rekening te houden met de gewoonte van mijn dochter om in een kleedje te stappen in plaats van het over haar hoofd te trekken. Ik heb het lijfje dus iets te breed gelaten.

Bij het aanstikken van de fronsrok was ik echt niet precies genoeg. De stiklijn loopt niet bepaald mooi rechtdoor. Ik nam me dus voor om het weer los te maken en daarna te zomen. En in die fase heeft het maanden aan de kapstok gehangen.

Tot het bewuste naaicafé. Ik vond eigenlijk dat het niet meer zo hard opviel, die enigszins zwalpende lijn. Dus ik heb het gewoon gezoomd en de dochter is er blij mee. De print straalt alleen iets te veel lente uit voor de tijd van het jaar...

   

Wat wel meer bij het seizoen past: het tweede Frozenrokje.
Het eerste zagen jullie eerder al passeren met een matchend Tshirt van H&M. Het tweede exemplaar ging al meerder keren mee naar de naailes als reserveprojectje, maar meestal had ik de tijd niet om er echt aan verder te werken. 

Het recept is nochtans eenvoudig: 2 rechthoeken, 1 elastiek en fronsen maar!

Op een klein uurtje zat het helemaal in elkaar.

Blije dochter :-)

Prinses Ileana

De wedstrijddeadline haalde ik niet, maar ik win sowieso bij mijn dochter ;-)

De vraag om een prinsessenjurk is al bijna een jaar oud. Ik heb de blauwe satijnvoeringstof bijna even lang in de kast liggen. Een groene versie ligt er ook al. Maar het kwam er niet van om aan de jurk te beginnen. Tot ze de vraag herhaalde voor haar verjaardag. Dan kon ik er niet meer onder uit. 

Ik kocht op het stoffenspektakel tule met gouden krullen en een licht paarse tint.

Alleen nog een patroon... En dan kwam Marte met haar wedstrijd op de proppen. Het gedroomde excuus om het kleedje met het supermooi kraagje te kopen!

De Ileana-jurk heeft verschillende mogelijke kragen, bovenstukjes, mouwen en rokken, maar het strikje ... daar werd niet over getwijfeld. De kleine juffrouw wou graag het hele kleedje MET goud, maar ik dacht dat het kraagje mooier zou staan tegen een effen ondergrond. Ik kon haar overtuigen.

Voor een echt prinsessenkostuum vond ik de rok een beetje aan de korte kant in vergelijking met het bovenstuk, maar dochterlief vond de korte versie totaal niet erg. Lange rokken zitten in de weg om rond te lopen... good point, kind, good point.

Ik zag dat de onderste rand van de stof dadelijk aan het rafelen ging, dus daar moest iets aan gebeuren. De voeringstof laat zich niet zo  vlot strijken en de tule al helemaal niet, dus het gewone recept van een dubbele omslag als zoom werkte hier niet. 

Ik herinnerde me ineens de gouden paspel die ik kocht bij dotsandspots. Dat zou wel eens kunnen werken! De paspel ging er eerst aan met een ritsvoet en na het omplooien kwam de held van het verhaal er aan: de quiltvoet. Man, dat ding is handig! 

Op volle snelheid naaien en heel precies naast de paspel. 

Ik vind het resultaat super.

 

Dochterlief verkleed zich graag, maar ze houdt niet lang dezelfde outfit aan. Ik wou dus dat ze het zelf goed aan en uit kan doen en paste de rugsluiting aan. Ik  baseerde me voor mijn knutselwerk op de uitleg voor een knopensluiting bij de Lotta-jurk en verving de knopen door velcro.

Zo lang de wedstrijd nog loopt  (tot 1 november) kan je alle patronen
(op papier en digitaal) kopen met 10% korting.
Als je nog zat te twijfelen: go for it ;-)

Stemmen op het Lottakleedje van dochterlief mag natuurlijk ook nog altijd.
(op het hartje klikken)

Winterse meesjesLotta

Mijn mailtje voor de Compagnie M wedstrijd is verzonden. De concurrentie stuurde al verbluffende jurkjes, rokken, truien en broeken in. Ik verwacht dus niet om te winnen, maar ik vond dat ik het aan mezelf verplicht was om deel te nemen. Als er een categorie "Plain & Simple" is, durf ik dat nog net aan ;-)

Dochterlief heeft heel lang alles wat zakken had resoluut afgewezen, maar daar komt stilaan verandering in. Eindelijk kan ik dus de Compagnie M patronen kopen, waar ik al zo lang naar zat te staren. We kochten voor de wedstrijd de digitale Lotta dress en Ileana dress. De Ileana wil dochterlief graag met tule en glimmende voeringstof. Dat zag ik dus niet zitten als eerste poging. Geef mij maar een veilig katoentje. Die Ileana komt er nog wel, maar of ik haar verjaardag haal ... dat wordt krap.

 

De meesjes in de tuin zijn al een hele tijd de favoriete "huisdieren" van dochterlief. Ze sputterde dus totaal niet tegen toen de "Chickadees in the Snow" enkele maanden geleden op de toonbank terechtkwamen bij Stoffen Van Leuven. Ze had er immers al elke keer dromerig naar gekeken. Het kon niet snel genoeg winter worden. De keuze voor de hoofdstof was dus snel gemaakt. 

De contraststof, dat was andere koek. Ik deed een eerste poging op het stoffenspektakel: een mooi effen okertje verdween in mijn tas. Dat mag je letterlijk nemen. Toen ik wou beginnen met het knippen van de stof, kon ik het echt nergens vinden. Ik reed dus naar Van Leuven voor een tweede poging. Het werd een lichte beige stof die terugkwam in de meesjes. 

Geheel in mijn stijl heb ik de okerkleurige stof TOCH gevonden toen het kleedje al half in elkaar zat en het te laat was om nog te veranderen.

Ik had het in mijn hoofd helemaal klaar: het zou een mooie doorlopende print worden in de zakjes en aan de rits. Ik paste alles mooi op de stof, maar het was te laat om het op de draad te leggen en te beginnen knippen. De volgende avond knipte ik. Ik wist hoe alles er op kon, dus begon ik deel per deel uit te knippen. Oeps ... ik had het blijkbaar toch anders gelegd, want op het einde had ik geen millimeter speling meer om de achterpanden uit mijn stof te krijgen. Bye bye doorlopende print *snik*

  

Erger nog, voor de zakken had ik op de print gelet, maar mijn patroondeel achterstevoor gelegd. De print zou dus perfect doorlopen *aan de andere kant van de jurk*. tja eens het geknipt is, valt er nog weinig aan te doen.

 

Aan de zoom van de voering deed ik even zot met een siersteekje. Zo een klein geheimpje, dat vinden prinsesjes wel leuk.

Ik heb het kleedje volledig gevoerd. Stof met sneeuw: dat kan je immers moeilijk in de zomer dragen, nietwaar. Dochterlief heeft graag een beetje "poef " in haar rokjes, dus werd de naadwaarde naar beneden geplooid (totaal tegen de instructies in) en vastgestikt aan de voering. Het heeft wel iets, vind ik. Voor de rest heb ik braaf de uitgebreide instructies gevolgd.

Ik ben momenteel aan het interimmen bij Firelle, dus ik ging daar op zoek naar een matchend giletje. En het universum was me gunstig gezind: bij de outlet vond ik een prachtig rood gilet (Mayoral), zelfs met besjes in het breiwerk. De combinatie werd dadelijk door dochterlief goedgekeurd. Ze wou zelfs poseren (als er af en toe een gekke bek of pose tussen mocht).

mijn zotte mus in haar mezenjurk ;-)

Lotta = speelproof

De achterkant waar de door de rits onthoofde vogeltjes meestal onder haar haar zullen verdwijnen.

madeliefjes plukken = perfecte afleiding

The road so far: op weg naar het Lentefeestkleed

Toen ik de eerste draagbare dingen begon te produceren, stak het idee voor de kop op. Ik wou heel graag het lentefeestkleedje van mijn dochter zelf maken. Maar er waren heel wat hindernissen: Ik had nog nooit een jurkje gemaakt en (nog belangrijker) ik wist niet wat mijn dochter daarvan vond. De eerste pogingen tot kleedje werden hier namelijk niet op gejuich onthaald. 

Maar het is gelukt!
Ik laat jullie hier zien wat er aan vooraf ging...

Mijn aller-allereerste pogingen zijn ongedocumenteerd gebleven. Ik probeerde (fan van Mme Zsazsa zijnde na het eerste geslaagde rokje) een jurk op basis van het zsazsazilet. Ik probeerde het kleinste maatje in een oefenstofje. Ik had geen flauw idee wat ik aan het doen was en zette de rits er in zoals ik bij een portemonneetje deed. Euhm en dan kan je niet meer verder.

Het ding is nooit afgewerkt en werd zelfs verknipt voor andere testjes.

De tweede poging was iets meer georganiseerd, maar liep eigenlijk ook op niks uit: Ik vond tussen de stofjes van mijn mama een patroon voor een kleedje dat op een lap stof gedrukt stond. Mijn moeder vertelde me dat ze het ooit ergens had bijgekregen maar dat ik er toen al te groot voor was.
Ik probeerde de Engelse uitleg te volgen en nam het zelfs mee naar de naailes om de hulp van de juf in te roepen bij het vertalen, maar er zat te veel in dat ik niet snapte. Had ik het toen maar niet geprobeerd. Nu zou het een prachtig retrojurkje worden, maar ik heb er toen spijtig genoeg te veel stukken afgeknipt en de rest in de vuilbak gekeild.

De eerste poging die iets draagbaars opleverde, was het A-lijnjurkje uit het Grote Singer Naaiboek. Ik gebruikte een Michael Miller stofje dat IK mooi vond (vergissing nr.1: stof zelf gekozen). Er zijn maar 4 patroondelen inclusief de 2 belegjes in dit A-lijntje, wat kan er mis gaan? 

Dochterlief kreeg zowaar een crisis tijdens een eerste poging tot passen. Ik had de schoudernaden in elkaar gezet en hing het kleedje zonder de zijnaden te sluiten over haar hoofd. Ze zei dat het op een schort leek en dat ze het nooit zou aandoen. Ik werkte het toch koppig verder af.

Het afgewerkte jurkje gaapte aan de voorkant (Dit probleem wordt in facebooknaaigroepen wel meer gemeld: als je het patroon wil gebruiken. Meet goed op voorhand) Het werd opgelost met een stolpplooitje. Wel spijtig dat er een flamingo voor onthoofd werd. 

Dochterlief weigerde echter halsstarrig om het te dragen. Vergissing nr.2 was niet kijken in de kleerkast van dochterlief: daar hangt geen enkel A-lijnjurkje in. Ze vindt dat namelijk niet mooi. Uiteindelijk heb ik het verkocht aan een kindje dat het wel mooi vond. Ik raakte enigszins -ahum- gedemotiveerd. Het heeft lang geduurd eer ik een volgende poging ondernam.

Ik heb de uitleg in Stof Voor Durf Het Zelvers wel 10 keer bestudeerd vóór ik aan de basisjurk durfde te beginnen. Ik dubbelcheckte de kleerkast van dochterlief: een eenvoudig bovenstukje met een rimpelrok eraan zou ze wel willen dragen.

Ik gebruikte muntgroene Harlequinstof (Michael Miller) die ik won in een give-away bij An van StraightGrain. Dan hadden we in elk geval geen zotte kosten gedaan als het weer mislukte.

Ik had ondertussen een blinde rits leren plaatsen in de naailes (belangrijk detail). De uitleg en vooral de foto's deden het deze keer WEL lukken, inclusief de blinde rits en doorlopende ruitjes. 

Voor het tweede exemplaar verkortte ik het bovenstuk met 2 cm en verlengde de rok voor een feestelijker resultaat.

Voor het prinsessengehalte werkte ik met glanzende satijnvoering en een gehaakt boordje aan de voering.  Ik kocht ze allebei op het stoffencircus in Wieze. De Night Fairies van Michael Miller deden de rest.

De "kerstfeestjurk" was af.
De glittersterren in de stof werd aangevuld met glitterbroekkousen en een glitterende zilveren gilet. Voor een 6-jarige meid bestaat er niet zoiets als "te veel glitter" ;-)






Rond Nieuwjaar werd SVDHZ2 toegevoegd aan mijn collectie naaiboeken. Ik maakte een Anna-Jo-Vienne als eerste poging. Maar een gewone ronde uitsnijding op de rug was natuurlijk te gemakkelijk. Ik probeerde een (te klein) hartje. Het lukte al bij al nog redelijk.
Het kleine hartje zorgt er echter voor dat het stuk van het kleedje dat open kan te beperkt blijft. Dochterlief past in het kleedje, maar het is niet evident om haar erin te krijgen. Over de rok ben ik niet echt tevreden. Ik nam het principe van de Vienne-rok, maar ik had niet genoeg stof voor plooitjes zo breed als in de handleiding. Ik maakte ze wat smaller.
Combineer dat met een rok die (op verzoek van de draagster) eigenlijk te lang is en het resultaat is bedenkelijk. Dochterlief draagt de jurk echter graag en ik had iets geproduceerd waaraan ik zelf dingen veranderd had. Dus noemen we het een "geslaagd" project.

Klaar voor de laatste test, want er waren niet veel dagen meer over.
De Vienne-rok werd vervangen door een feestelijk zwierend cirkelrokje. Het hartje zag er niet goed genoeg uit voor een lentefeestkleedje dus we maakten een jurk met een andere achterkant: Max. Ik voegde kapmouwtjes toe zoals Griet het uitlegde op haar blog.

Ik begon op het naaicafé aan het bovenstukje. Ik had het lumineuze idee om geen rits te steken. Ze zou er haar hoofd ook wel zo doorkrijgen, niet? Haar hoofd wel, maar de schouders niet (blunders om uit te leren nietwaar). Mijn goede vriend, het lostornmesje, werd bovengehaald en kwam toch een rits in. De mooie cirkel werd dan ook maar doorgesneden om de rits te laten doorlopen. De zoom werd afgewerkt met een glanzende biaislintje. Achteraf gezien had ik dat nog ergens anders ook moeten laten terugkomen, maar het was een testjurk ... een dikwijls gedragen testjurk.

De stof voor het echte kleed (Shimmering Reflection uit de Brambleberry Ridgereeks van Michael Miller) lag hier al een tijdje te blinken. Met al dat goud mag je dat wel letterlijk nemen.

Ik paste bijna hetzelfde recept toe als bij de testjurk. Ik maakte de halslijn 1 centimetertje dieper. De voering (een effen muntgroen katoentje) werd afgewerkt met een biaislintje om het geheel wat meer open te laten staan.

Om de jurk nog meer body te geven, fabriceerde ik zelfs een onderrok van tule volgens dit recept. Ik liet de biaslintjes aan ELKE laag weg omdat ik geen tijd en nog minder zin had om 12m biais vast te naaien. De onderrok staat daardoor niet zo ver open als ik gehoopt had, maar het had toch een beetje effect. (Op de foto aan het begin van het bericht heeft ze de onderrok nog niet aan.)

Op de grote dag liep ze in haar gouden jurk te stralen:
missie volbracht!