Overdreven cadeauverpakking?

Ik kocht een cadeaukaartje voor de verjaardag van mijn schoonzus.
Ik dacht dat een verpakking in stof wel leuk kon zijn. Misschien een Tilly? 

Daarin zie je zo een cadeaukaart eigenlijk niet zitten: geen goed idee dus.
Toen kreeg ik het zotte idee om een portemonnee te maken. Ik herinnerde me vaag een tutorial die ik eens kruiste op pinterest. De "Wallet" van de blog van Confessions of a Fabricaholic:  mooi en met bankkaartvakjes. Perfect!

Ik haalde de katoenen restjes uit de kast en ziedaar: konijntjes!
De schoonzus is nogal gek op die beestjes, dus dat zou het worden!

Eentje om het af te leren ...

Tijdens de laatste dagen van oktober lukte het toch nog om een Belgisch naaisel te maken.

Ik kon bij het begin van de uitverkoop van KiwiFabrics een leuke print met panda's op de kop tikken.

Dochterlief heeft een pyjama met een muisjesversie van deze Hide & Seek van Poppy, dus ze moest niet lang nadenken wat ik hiermee kon maken: een slaapkleedje zoals haar favoriet blauw exemplaar!

Het gratis patroontje Eloise van Minniemie bestaat voor 2 tot 8 jaar. Maar voorlopig vindt mijn 'kleine' 10-jarige dochter (1m30) het dus helemaal ok.
Verlengen zou ook geen probleem zijn, maar het is "net goed" van lengte, zelfs met de zoom erin. De mouwtjes liet ik ongezoomd, dus die zijn iets langer dan het patroon voorziet.

Als het patroon al klaar ligt, is dit echt een snel klaar projectje. Van knippen tot afgewerkt product werkte ik er enkele uurtjes aan (in relaxmodus). En als je snel naait klaar je die klus in een uurtje.
Voor het bandje aan de hals gingen we op zoek naar bijpassende boordstof in de voorraad. 3 kleuren grijs, maar natuurlijk geen match. Dezelfde stof gebruiken zorgt altijd voor een perfecte kleurmatch. Maar omdat uitgerekte berensnoeten ook maar niks zijn, gingen we voor de verkeerde kant van de stof.

Dochterlief is er in elk geval al blij mee en helemaal klaar om ermee te slapen onder haar nieuw panda-dekbed. Een panda pyjama en een pandadekbed: meer heeft ze niet nodig om het slaapfeestje voor haar verjaardag helemaal blij te starten.

Daarmee komt de teller voor Belgische naaisels in oktober officieel op 4.

De 3 creaties voor zoonlief nog eens op een rijtje:

In tegenstelling tot wat de titel suggereert is het niet de bedoeling om nu geen Belgische naaisels meer te produceren. Die toffe designers zullen hier zeker nog aan bod komen!

Spring. Spring! Spriiiiiing!!!!

Ze vroeg het al heel lang en ze krijgt het nu eindelijk: haar "blote schouders"-topje.

Ik zag ze vorig jaar veel over het scherm huppelen, die Valeriekes, maar ik kwam er niet toe om er effectief eentje te maken. En dat was dus een grote vergissing, want het zit echt zo in elkaar!

Ik volgde de gratis (jaja, dat leest u goed) handleiding van SewLiSi om het patroon te tekenen. Dat gaat heel vlot. Er zijn immers maar 2 patroondelen. Voor- en rugpand zijn identiek en verder heb je enkel een grote rimpelstrook nodig. Een paar maten nemen, een paar rechte lijnen en je kan gaan knippen. And the best part: het kan ook voor dames! Daarvoor gebruik je de instructies helemaal op het einde van de handleiding.

Stik Belgique: Eloise :-)

Annick liet op het einde van de zomervakantie een nieuw en gratis patroon op ons los. 

Dank u, Annick!

Het past ook perfect binnen "Stik Belgique" (de uitdaging van Marjolein van Flaflinko) om in oktober eens voluit Belgisch talent in de kijker te zetten. België heeft veel talent in huis: stofontwerp, patroonontwerp, tijdschriften en zelfs heuse boeken. Keuze genoeg om jouw steentje bij te dragen. Bij mij staan er alvast nog 3 projecten op de planning deze maand. Ik hoop dat oktober genoeg dagen blijkt te hebben, want ik zit al wat achter op schema. Bij deze mijn eerste Stik Belgique. Hou de blog in het oog voor de volgende afleveringen!

Baby Harem Pants (gratis patroon)

kersttijd = cadeautjestijd 

Ik wou voor mijn neefje een dekentje maken als nieuwjaarscadeau. Hij is nog veel te klein om te beseffen dat het cadeautjes tijd is, maar daar laten we ons niet door tegenhouden. Er lag nog een paneel in de kast, maar dat was net iets te girly voor een jongensdeken. Ik bleef twijfelen over wat ik zou maken. En toen ontving ik een geboortekaartje. Met een leeuw! Dat is een bambiblauw dier: problem solved! 

De verhoudingen van het paneel zijn niet ideaal voor een dekentje. 80x140 is een beetje te lang voor een baby. Ik koos een tricot paneel met het idee om eventueel een bijpassend mutsje of zo te maken met het restje. De ideale gelegenheid om nog een patroontje uit te proberen: Baby Harem Legging van Sofilantjes. Ik had het patroon al een tijdje op mijn pc staan, maar kwam er niet eerder toe om het te printen. Dat betekent dat het ook telt voor mijn patroonuitdaging. Als je het patroon ook eens wil proberen: Je kan het patroon gratis downloaden in de Sew & Show groep.

Eentje om mijn goed voornemen in te oefenen ook al werd het cadeau nog in 2016 geproduceerd:

aangekocht: leeuwenpaneel en boordstof (Bambiblauw) + gele fleece (Stoffen Van Leuven)

gebruikt: leeuwenpaneel volledig, boordstof en fleece gedeeltelijk

restjes: alleen 2 stukken bijgemaakt

Zonnehoedje (Pin it & Make it nr 6)

Vorige week gingen we naar Pairi Daiza en kwam het zonnehoedje van mijn neefje "per ongeluk" terecht bij de nijlpaarden. Die beesten kunnen er niet veel mee aanvangen, maar weg is weg. Er was een vervangexemplaar nodig en het ventje verjaart volgende week, dus de oplossing lag voor de hand.

Ik had 2 patronen gepind die konden dienen: de superdeluxe uitvoering van leven met Liv en de basic maar toch omkeerbare versie van By Miekk. Toen ik de stoffen gekozen had, leek de basic versie toch iets beter. Het hoedje met 6 naden zou niet mooi uitkomen met de nogal grote print.

ByMiekK is herdoopt tot Sew Natural, een uitgebreide webwinkel met biologische stoffen, maar de tutorials en gratis patroontjes verhuisden mee. De tutorials van Marieke zijn echt top:

de instructies zijn heel duidelijk en geruststellend, de begeleidende foto's zijn scherp en to the point. Iedereen kan het volgen!

Ik besloot uiteraard om toch even tegendraads te doen en een stap weg te laten. Het is de bedoeling om de rand van het hoedje met  4 evenwijdige lijnen door te stikken. Om de felgekleurde dino's niet te veel te doorstrepen, stikte ik alleen net naast de rand door.

De dino's heten DINO-MITES (Micheal Miller). Er wonen soortgelijke groene exemplaren op het behang in de kamer van mijn neefje. Ik ben er redelijk gerust in dat hij de stof mooi vindt. Maar om toch zeker te spelen, werd de binnenkant met een brandweerwagenstofje gemaakt. Ik kocht het ook een hele tijd geleden bij Stoffen Van Leuven, maar er staat geen naam op.

Van de DINO-MITES had ik mijn zus al een tijdje een kussentje belooft voor de dino-kamer, dus dat ging ook in de verjaardagszak. Hij vond het geweldig om de spulletjes er uit te halen :-)

Baby en grote broer bezoek

Enkele weken geleden was het tijd voor babybezoek en bijhorende schattige naaisels.

Ik kreeg er immers een nichtje bij: Amber. 

Toen ik haar naam hoorde begon dit door mijn hoofd te spoken:

Er lag hier nog een restje van het Bambiblauw zebrapaneel. Hoe toevallig: een restje stof met amberkleurige driehoekjes. Dat kreeg dadelijk een bestemming. Voor een babylegging waren de stukjes te klein, maar een mutsje kon er nog net uit. 

 

Het trio van babymutsjes van Zaaberry was hier al lang gepind, maar nog nooit gemaakt bij gebrek aan babies. Tijd voor "pin it and make it"-actie! De tutorial is heel gedetailleerd en het mutsje zat dan ook snel in elkaar. Het zag er goed uit.

Toen ik de baby te zien kreeg was wel duidelijk dat ik vergeten ben hoe klein die ukkies in het begin zijn. Het zal nog een klein jaar duren eer haar hoofdje de maat van de muts bereikt heeft, maar dat weten we dan ook weer voor volgende exemplaren ;-)

Het babydekentje lag al tijdje klaar. Het werd samen met het dekentje voor het vorige babybezoek gemaakt: een schattig paneel en een streelzachte fleece achterkant. Bij het maken van het dekentje had ik duidelijk nog geen vermoeden wat haar naam zou zijn en ging ik voor genderneutraal groen.

De grote broer werd niet vergeten. Hij verhuisde een tijdje geleden van zijn babykamer naar een stoere dino-kamer. Ik plande eerst een kussentje uit een dinostofje, maar veranderde van gedacht. Een anderhalfjarige jongen wordt niet direct wild van een kussentje.
Het tweede Knutselbosboek bracht de oplossing: 

Waarom zou je een kussen met dinostof maken als je ook een dino kan maken? 

Het drakenpatroon (zonder vleugels) uit Knutselbos op wereldreis is ideaal. Ik gebruikte een deel van de fleece die overbleef van het babydekentje en maakte een knuffelzachte dinosaurus.

Hij staat hier in een bloemenweide (Little Vixen) omdat het fleece velletje zich niet gemakkelijk liet fotograferen. Met de donkere achtergrond was mijn fototoestel iets minder geneigd om verblindend te flitsen en moest ik enkel nog de pose zoeken waarin de zon het minst effect had. De dino verdween na de fotoshoot in cadeaupapier en werd aan de grote broer afgegeven.

Eén ding weten we nu wel zeker: van een dinoknuffel wordt deze anderhalfjarige wel wild ;-)

Pin it and Make it 2

Ik ga
op babybezoek
 en
neem mee ...

Er vlogen tientallen ideeën door mijn hoofd: babydeken, kleertjes, knuffel, mutsje?
Het eerste dat gekozen werd, was een babydekentje. Ik had immers een leuk paneeltje gekocht bij de uitverkoop van Ella en Basiel. De handleiding van Griet zat niet op mijn pinterestbord, omdat ik haar blog al lang volg en daar blindelings naartoe ga.  Misschien een beetje valsspelen om achteraf te pinnen ;-)

Mama Mia hielp me enorm op een paar opeenvolgende naaicafé's: ze gaf tips over het aanpakken van de hoekjes en speldde het hele boeltje zelfs voor mij aan elkaar, zowel bij het vastzetten van de paspel als bij het aan elkaar naaien van de 2 lagen. Het zou nooit zo mooi gedaan zijn als ze zich niet over mij ontfermd had. Ik had het heus wel aan elkaar gekregen, maar de precisie ligt bij mij gewoonlijk een heel pak lager.
En als je precies begint, moet je zo ook verderwerken, nietwaar?

Ik gebruikte de "takjesrand" in het paneel om het doorstikken te verbergen.

Het resultaat: een superzacht schattig dekentje voor een hemelse kleine meid.

Een Janneke (Sisko by Mieke) staat hier ook al lang op de planning. Door een gebrek aan meisjesbabies hier in mijn omgeving, ging de modelopdracht naar ... een knuffel.

Ik liet mijn dochter een stofje kiezen uit de stapel halve metertjes die blijft groeien door opeenvolgende stoffenspektakels. Ze plukte er een Soft Cactusje uit de eerste collectie uit: Little Daisy (by Pieke Wieke). Bij het in elkaar zetten van het kleedje vond ik het spijtig dat zoveel mooie bloemetjes gedeeltelijk verdwenen in de stolpplooien, maar ze zijn er nog genoeg over, nietwaar...

Het (gratis) patroon en de beschrijving zijn heel duidelijk. Ik koos het kleinste maatje (3-6 maand).
Het is niet zo'n moeilijk jurkje. Het is alleen even spannend als je het jurkje moet draaien door babyschouders. Bij de jurken van mijn dochter is er in die fase net iets meer plaats om te werken.

Eén opmerking die ik voor moet onthouden voor volgende exemplaren: beter nadenken over de paspel.
De gekochte paspel met zo'n losse kettingsteek ... het is niet alles. Die lelijke kettingsteek komt langs alle kanten piepen. Ik ben gewend om paspel aan de bovenste delen vast te zetten en dan naar beneden te strijken (zodat de kettingsteek verdwijnt). In de beschrijving werd die vastgemaakt aan de onderste delen en ik paste mijn paspellogica niet aan, dus zie je hem wel een beetje zitten.

Last minute voegde ik nog een extraatje toe aan het cadeau:een speenkoord. Ik had verschillende tutorials op mijn pinterestbabybord staan en gebruikte de tutorial van zusje b, maar dan met een lintje ipv elastiekje zoals bij Stannel. De breedte van het koordje paste ik aan aan de print en verder heb ik me braaf gehouden aan de voorgeschreven lengte in dit artikel.

Ik tel 3 gepinde items: dat brengt mijn totaal op 4 en we zijn begin april: weer helemaal op schema!

vakantie = pyjamatijd

Mijn kinderen zijn compleet gek van de minions. Die kleine mannekes crossen regelmatig van de tv naar de iPad en terug.

Toen ik de minionstofjes zag verschijnen op de pagina van Modecoupon, kocht ik dus een paar meter om pyjama's mee te maken. Ze lagen een hele tijd in de kast te wachten terwijl andere projecten voorrang kregen. Bij het begin van de krokusvakantie nam ik me voor om er eindelijk eens werk van te maken. 

Ik kocht de Wolf (Zonen09) en legde de opties voor aan mijn kinderen. Zoonlief zag het direct zitten: "een gewone, mama". Dochterlief zag de pyjama mogelijkheden en zei: "Ik heb al een pyjama met minions. Ik wil een slaapkleed". Toen ik me begon af te vragen welk patroon ik daarvoor kon verbouwen, kreeg ik wat gepaste spam van Craftsy om me te herinneren aan een gratis patroon dat ik selecteerde: Clover Nightgown. Dochterlief vond de fotootjes ok.

Pyjama voor grote broer: Wolf

Ik kocht het patroon als pdf en had (zoals gewoonlijk) geen zin om naar een copycenter te gaan om het te laten afdrukken. Het puzzelen neemt wel wat tijd in beslag. Je leert ook enorm veel over foutenanalyse. Ik had het aan de unief veel beter begrepen als ze mij de pagina's die ik vulde met mysterieuze formules eens aan elkaar hadden laten plakken met "maar een half millimeterke" fout. Gelukkig is dit een patroon waar de delen niet overlappen en dan valt die foutenvoortplanting nogal mee.

Ik was er even zoet mee om uit te vissen welke pagina's ik wel en niet moest printen uit het bestand van 118 pagina's. Om te vermijden dat ik dat bij een volgende versie opnieuw moet doen en om jullie het puzzelwerk te besparen, maakte ik een bestandje.

Je kan het hier raadplegen.

De maten van zoonlief liggen iets buiten het patroon qua lengte. Mijn patroontekenkunsten reiken niet tot aan de hemel, maar een beetje verlengen is niet moeilijk. Bij de broek ging ik voor de smalle versie 134.

Het shirt verbreedde ik de 134 (standaard) een klein beetje. Ik dacht dat eerst aan de stofvouw te doen tot ik me realiseerde dat ik dan de halsopening breder zou maken in plaats van de schoudernaad te verbreden. Ik knipte het patroon vanaf de schouder door en plakte er een cm tussen.
Dat levert dan 4 cm extra beweegruimte op.


Onder het motto: "Het is een pyjama en geen trouwkostuum" kan er ook niet heel erg veel fout lopen.

De handleiding met foto's is heel uitgebreid. Je vindt er niet alleen de klassieke instructies met de volgorde waarin je delen aan elkaar moet stikken, maar ook tips over werken met rekbare stoffen. Ik leerde bijvoorbeeld een andere methode om een aangeknipte tailleband met elastiek te stikken.

Ik gebruikte de eerste keer boordstof (Veritas) en lukte best mooi. Ware het niet dat ik me vergiste van pand en de halsboord achterstevoren gemonteerd werd. Ik ben bang dat het hele boeltje gaat uitrekken als ik het weer losmaak, dus het zal zo blijven. 

De gebruiker heeft de pyjama ondertussen getest en goedgekeurd :-)

Clover Nightgown (Sew Like My Mom via Craftsy)

Dit patroontje belandde in mijn Craftsy mandje bij een "free pattern"-actie. Patronen blijven niet noodzakelijk eeuwig gratis, dus als er eentje tussenzit dat me wel aanspreekt: downloaden die handel!

Melissa van Sew Like My Mom spaarde geen moeite voor dit gratis patroon. Je kan op haar blog doorklikken naar het patroon.

Er verscheen een mooie fotohandleiding op de blog van Riley Blake. De uitleg is in het Engels, maar met foto's erbij kan dat geen problemen opleveren.

En het beste: de pdf is gelaagd! 

Het maakt het overnemen van het patroon zo veel gemakkelijker als je een hele hoop maten gewoon kan wegvinken. Ik schrapte dadelijk de allerkleinste maatjes uit en printte 6, 7 en 8 jaar. Dochterlief was in dromenland toen ik printte, dus ik kon haar niet even opmeten.

Het nadeel van veel craftsy patronen is dat ze in inches staan, maar met een rekenmachine in de hand is dat een kleine hindernis. Ben je niet zo'n rekenwonder? Er zijn veel websites die je zonder nadenken de omzettingen geven. Ik gebruik deze als het snel moet gaan. 

Toen ik het in elkaar stak, vond ik het slaapkleedje nogal kort, maar de instructies van hare hoogheid waren duidelijk: tot hier en niet langer. Dus knipte ik braaf een 6 jaar zonder verlenging.  Als ze het aan heeft valt het wel mee.

Er is gelukkig nog stof over. Als ze een groeischeut krijgt en het kleedje wordt een tuniekje, kan er nog een broek bijkomen ;-)

Dochterlief trok het kleedje prompt tot over haar knieën om te bewijzen dat het wel lang genoeg is.

De foto toonde haar (hardnekkig weigerend om uit te vallen) tandje en dat mocht niet. Dus ze werkte vakkundig de bewijzen weg ...

Ik heb lang getwijfeld over de contraststof.
Ik zocht boordstof volgens de instructies van dochterlief: "Ik wil het rood van de brommertjes want er zit te weinig rood in de stof". 3 winkels later vond ik de juiste kleur in boordstof (bij Stoffen Van Leuven).

Het werkt perfect voor de mouw- en halsboorden, maar voor de boord onderaan had ik beter een dunner materiaal gekozen. De dikte van de boordstof maakt dat de splitjes aan de zijkant te zwaar zijn en de hele boord golft daardoor te veel. Dat weten we dan weer voor volgende versies ...

Sewing along: Laney Hobo Bag (gratis patroon)

Cathy introduceerde me een tijdje geleden in een facebookgroep voor het naaien van tassen. Ik nam me voor om eens mee te naaien in de volgende "sew along". Et voila: een tasje voor het kleinste madammeke hier in huis. 

Het Laney Reversible Hobo-patroon van Swoon Patterns werd gekozen voor de Sew along. Hier vind je het originele patroon (onder free patterns). Wil je je gegevens liever niet invullen? Dan kan je directe downloadlink bij Pellon projects gebruiken. De instructies worden in de facebookgroep naar het Nederlands vertaald om het wat eenvoudiger te maken.

Voor de stof dook ik met dochterlief in de bak met "overschotjes". Als je met een hele meter stof naar huis gaat om een klokrok voor een 5-jarige te maken, dan zijn de overschotten wel eens groot ;-)

Op volledige grootte kreeg ik het tasje niet uit mijn restjes, dus printte ik het patroon op 80% voor mijn kleine meid.

Een hele berg "mooi he, mama"-stofjes werden uiteindelijk herleid tot 2 combinaties: telkens een centraal paneel met beestjes en een effen zijkant.

Het is geen vereiste van de sew along om allemaal op hetzelfde moment achter de naaimachine te kruipen, maar als er een naaicafé in de tijdspanne van de sewalong valt, kan je daar maar beter van profiteren, nietwaar? Samen puzzelen aan hetzelfde model is best gezellig.

Hier is mijn eerste paneel klaar en  kan je op de achtergrond al een sneak-preview van Cathy's tas zien. Het lijkt hier alsof ik ongelooflijk veel sneller naai dan mijn partner in crime, maar ik heb vals gespeeld. Ik knipte de patroondelen al in de namiddag.  Niet bepaald een gelijke start met Cathy die het patroon nog moest knippen en aan elkaar plakken.

Het model is omkeerbaar, dus het is moeilijk te zeggen of ik met een binnen- en of buitentas buitenwandelde na het naaicafé. We houden het dus op "de kikkerkant" zat in elkaar.
De tijd zal nog uitwijzen welke kant de favoriet van dochterlief wordt.

Ik werkte de volgende dagen verder. Eens een project van start gaat, ben ik nieuwsgierig naar het eindresultaat. Nu was ik vooral benieuwd naar het resultaat van de verstevigingen. Ondanks de suggestie van redelijk dunne G700, gebruikte ik voor de dunste stofjes een H640. Mijn dochter houdt wel van knuffelzachte tasjes. Maar of dat in orde ging komen aan de hengsels was nog de vraag.

Het was even spannend toen de kikkerkant en de vlinderkant aan elkaar genaaid werden. Dan zie je immers hoe nauwkeurig je geweest bent bij het al dan niet overeenkomen van de naden.
Je moet er je verstand wel bijhouden om de tassen goed in elkaar te steken en dan goed te spelden. Het belangrijkste is echter goed aanduiden welke stukken je wel mag stikken en welke niet. Het keren wordt namelijk onmogelijk als je de verkeerde openingen dicht stikt. Dat heb ik ondervonden toen ik een giletje voor mijn dochter maakte. *rilling*
Een tip: 2 speldjes naast elkaar betekent: STOP. Ik las dat ooit ergens online en het helpt echt.

Het keren werd een ware thriller. Toen ik de positie van het keergat overnam van het prentje in de handleiding, was ik een beetje vergeten dat ik dikkere versteviging en een kleiner patroon gebruikte. Een keergat van 8 cm: te klein. Stressssss. Eigenlijk moest ik het hele boeltje nog eens terugkeren om de naden in te knippen, maar ik durfde niet. Het heeft namelijk al eens serieus gekraakt toen ik de eerste keer de boel goed draaide. Resultaat: dikke naden en best wel een beetje schrik dat mijn machientje ging blokkeren op 6 stoflagen met verstevigingen.

De hengsels in elkaar naaien was een hele opgave. Deze stukken aan elkaar, deze uit de weg en dan omgekeerd. Maar het is gelukt! 

Weer een concentratiefase: alles naar binnenstrijken en vastzetten met duizend speldjes (zo voelde het toch). Topstitch naald steken, inrijgen met paars en groen (want een paarse lijn in felgroene stof, dat zou geen zicht zijn), stof eronder ... zucht. Kleuren omwisselen en weer inrijgen. Zo zie je dat het hier ook niet altijd vanaf de eerste keer lukt.
Omdat al die gebogen randjes niet ingeknipt werden, was het hier en daar wel wringen en opspannen om het mooi te kunnen stikken op dezelfde afstand. Mijn machine haperde niet één keer. Flinke meid!

Het tasje werd goedgekeurd door de dochter en prompt gedoopt tot het nieuwe draagbare huis van één van haar knuffels.

De Laney Hobo bag- sewalong loopt nog tot 11 oktober in de groep. 

Maar ook achteraf kan je bestanden en reacties nog raadplegen.

De gebruikte stoffen:

groen: Solids Apple Green, Free Spirit (Noeks)

kikkers: Frogs by Debi Hron,Timeless Treasures (Stoffen Van Leuven)

paars: keperkatoen (Stoffen Van Leuven)

vlindertjes: "geen flauw idee meer hoe ze heette" (Stoffen Van Leuven)

Piep en Twiet (gratis patroontje)

Naaien  ... het moet niet altijd kledij zijn. 

Het moet niet eens altijd functioneel zijn.

Soms zie je een superschattig patroontje passeren en moet je dat gewoon zelf proberen. Ik toonde de kleine vogeltjes die voorbijvlogen op mijn facebookmuur aan dochterlief : instant verliefdheid in die oogjes!

De twee sloebers hebben ook een nestje dat bij het patroon hoorde. Ze passen er samen net in. Met zijn twee op de schommel, echt gezellig!

De schattige hartjesstof voor het nestje kocht ik bij Stoffen Van Leuven. Van de zelfkant bleef echter niet veel over. Het enige dat ik nog kon lezen is "Bernatex".

Ik deed een poging om de kinderen bij het creatieve proces te betrekken. Alle patroondelen voor het vogeltje stonden op 1 A4-blad. Geen onoverkomelijke taak dus om hen zelf te laten knippen. En als je dat zelf al niet moet doen, is dat toch mooi meegenomen, nietwaar?

De restjeszak werd uitgekieperd op tafel en ze mochten stofjes kiezen. De enige voorwaarden: "groot genoeg voor de patroontjes" en "niet rekken of pluizen".

Er waren enkele "neen! ik heb al die gekozen"-incidenten, maar gelukkig zitten er wel meer stukjes van dezelfde stof in die zak. Ze vonden allebei hun goesting. Het oorspronkelijk plan was om hen zelf ook te laten stikken, maar toen ik de beschrijving en de vorm van de stukjes zag ... Dat bewaren we voor een volgende keer.

Ik had het vooral moeilijk met het puntje van het hoofdje, waar de 4 stukjes in 1 punt moesten samenkomen. Tot op de millimeter nauwkeurig werken: niet mijn sterkste kant. Maar het lijkt er op.
Ik heb de vleugeltjes een beetje anders aangepakt. De werkbeschrijving laat je helemaal rond stikken en dan een gleufje knippen in de achterkant van de vleugel om het geheel door te keren. Ik zag het niet zitten. Ik zag in gedachten al heel de vleugel openscheuren terwijl ik probeerde om het binnestebuiten te keren. Ik ging voor een "veiliger" keergat in de naad.

stofjes:Granny Tiles & Puzzled Milly (Soft Cactus)
Stem Stripe Grass (Birch) en wat effen restjes

De eerste poging doopte ik Piep:

De stofjes werden door dochterlief gekozen. De "gewone zwarte oogjes" vond ze maar niks, dus we doken in de minipareltjes. Ik kocht een paar jaar geleden in Boekenvoordeel enkele doosjes van het spul. Naast pareltjes zitten er ook bloemetjes en "sneeuwvlokjes" in. Die zouden dienen om de oogjes wat groter te maken.
Achteraf gezien hadden we beter een meer opvallende kleur gebruikt.

stofjes: Stem Stripe Grass (Birch) en restje groen.
Noeks verkoopt deze, samen met Solids in bijpassende kleurtjes

Voor de tweede poging (a.k.a. Twiet) heeft zoonlief de stofjes gekozen. Ik deed een poging om het neusje nauwkeuriger aan te pakken.

Ik gebruikte mijn "toverstift" voor de eerste keer en tadaa: Twiet zit met een acuut geval van "paarse bolitis".
"Toverstift" noemde de juf van de naailes het. Het zou moeten verdwijnen bij blootstelling aan lucht. De moleculen hier in huis vallen blijkbaar niet onder de noemer "lucht". Want na 2 dagen staat die paarse bol er nog. We weten nu waarom ze zeggen dat je dat op een onopvallende plaats moet proberen.

Piep en Twiet hebben de voortuin samen verkend. Dat leverde mij menig verwonderde blik op van filerijdende automobilisten, maar ik wou een mooie foto. En ik vind dat nu voor 1 keer echt wel gelukt.

Ik hoor jullie al tot hier denken: waar blijft dat gratis patroon???

Het patroontje van Sharon Holland heb ik gratis gedownload op Craftsy. Voor wie Craftsy nog niet kent: Het is een website met heel veel patronen. De meerderheid kan je kopen, maar er zijn ook gratis exemplaren te vinden. (Dit patroontje was blijkbaar slechts tijdelijk beschikbaar. Je kan het gelukkig wel nog vinden bij Sharon Holland zelf.)

Craftsy stopt trouwens niet bij patronen. Er zijn online lessen te volgen. (weer sommige gratis, de meeste betalend) Het gaat ook niet alleen over naaien. Allerhande hobbies komen aan bod. Van koken tot houtbewerken. Ga er dus zeker eens een kijkje nemen.

En wat kost al dat lekkers? Wat spam, verder niks. Je registeert gratis met je e-mail of je facebookaccount. Je krijgt wel elke week een aantal mails om hun online lessen te promoten. 

Maar als dat je stoort, kan je daar wel een mouw aanpassen met je spamfilters.

Deze Craftsy-patroontjes sloeg ik al op om eens te proberen (allebei gratis trouwens):