En toen waren er twee ...

De Wolf Moon paneeltjes ... ja ik was er verliefd op. Ik heb er geen geheim van gemaakt.
Ik vertelde hier al dat ik ook de grijze versie kocht bij MaMarieke.
Tijdens de krokusvakantie deed ik van copy-paste en nu kan hij afwisselen!

Zoonlief vond het model (een mix met Rocco en Cicero als uitgangspunt) al perfect, ik zag nog een kleine mogelijkheid tot verbetering.

Howling at the Moon

Voor de eerste Let's Sti(c)k Together-challenge van 2019 Sonja daagde ons uit om de buikriem aan te halen (a.k.a. te gaan naaien met stoffen uit onze voorraad). Ik probeer dat al een hele tijd te doen, dus schreef ik me dadelijk in en sneed eindelijk in enkele stoffen. Ik maakte wat Tilly's en een Tipsy tasje voor de feestdagen. Die zag je hier al eerder passeren. Maar er lag nog een lap al een hele tijd in mijn kast naar mij te glimlachen ...

Stik Belgique met een snuifje Nederland

7 oktober was voor mij een hoogdagje: Maakdag bij Zonen09! Een hele dag naaien en kletsen is op zich al feest. Voeg daar de kookkunsten van Sharon en de taarten van Isabel aan toe en het plaatje is echt hemels.

Ik zou een trui maken voor zoonlief. Hij was meegesleept naar het Stoffenspektakel in Wieze en zag daar de ideale trui hangen. We sloegen joggingstof met een superzachte binnenkant in en gingen op zoek naar een patroon. In I love Sweaters vond hij zijn goesting: de Capucha. Er was wel een probleem: mijn zoon is al een flinke kerel, maar mannenmaten heeft hij nog niet. Dus moest mama wat gaan tekenen om het idee om te zetten naar iets soortgelijks.

Ik vertrok van zijn favoriete trui: een Rocco. Die past echt perfect. Ik maakte Rocco tot nu toe enkel met raglanmouwen, maar ik zag het niet zitten om op een raglanpatroon de gewenste colorblock te krijgen. Dus tekende ik de het patroon met ronde mouwen over. Spijtig genoeg heeft Rocco geen kap. Dus even passen wat we hier liggen hebben aan afgewerkte truien: de keuze viel op een Cicero-kap. Er sloop dus een vleugje Nederland in deze Stik Belgique.

de beestige Pyjama #StikBelgique

Voor mijn eerste #stikbelgique bijdrage van de feestmaand dook ik even in de nog niet geblogde zomernaaisels. Ik maakte immers een triple stikbelgique: 2 Belgische patronen in een Belgisch stofje!

Zoonlief kwam eindelijk ook nog eens aan de beurt. Het probleem is niet dat de jongeman niet meer wil dat ik voor hem naai. Het is probleem is de immer langere verlanglijst van zijn zus. Er staan nog een paar truien op de planning, maar daar blijft het meestal bij. Hij wordt dus serieus verwaarloosd!

Maar als de nood hoog is, kan mama wel eens een "versnellingske hoger schieten". Hij zou deze zomer gaan logeren. In zijn minimalistische kleerkast was echter geen enkele pyjama te vinden waarbij hij geen blote buik laat zien. Ik moet het hem nageven: hij draagt zijn homemade kledij tot hij er ECHT niet meer in kan. Hij is maar een halve meter gegroeid sinds ik zijn eerste pyjama maakte en hij draagt hem nog altijd. Tricot rekt ;-)

Enfin, op naar het naaisel.

"Magische draken"pyjama volgens bekend recept

  

Het winnende team in de categorie meisjesslaapgerief is hier sinds vorig jaar veranderd:
Weg met het slaapkleedje! Hello, pyjama!

Ik maakte toen de muizenpyjama: een combinatie van Wolf (Zonen 09) en Nore (Compagnie M). De hoog-laagzoom van de Nore geeft een echte meisjestoets aan de pyjama.

Ik vond eigenlijk dat de broek van de pyjama veel te ruim zat en wou de maat wat aanpassen, maar daar was de kleine dame het niet mee eens.

"Dat zit zo lekker gemakkelijk!" Klant is koning, dus maakte ik weer een te grote pyjama. Ze zal hem zeker nog een tijdje kunnen dragen!

Zo(o)ndagse Rocco

Vorige zondag was voor mij de eerste Zo(o)ndag. 

Ik stapte met een berg naaispullen en flink vooraf geknipte stof in de auto en reed richting Gent voor een verwendagje bij Zonen09. Geen afleiding en naaitips à volonté: zalig!

Ik koos Rocco als patroon om uit te testen. Mijn zoon is tegenwoordig helemaal fan van sweatpants, dus die keuze was snel gemaakt.

Een beregoede start

Er liggen al sinds het einde van de zomer panelen met beren in mijn stoffenkast. Silke van Lelastof gooide de stenzo-panelen op de facebookpagina en ik was dadelijk verkocht. Daar zou ik eens snel mijn kinderen mee uitrusten voor de herfst! *ahum* Die herfst hebben we ondertussen al gehad, maar de beertjes lagen er nog steeds. Tijd om er eindelijk eens in te vliegen.

Het oorspronkelijk plan was een longsleeve voor mijn zoon en een A-lijn jurkje voor mijn dochter.

Toen de stof aankwam, durfde ik dat laatste niet aan. Het is perfecte stof voor een licht T-shirt, maar toch een beetje dun om een wijd uitstaand jurkje te proberen. De stof waarmee we dat toch gaan proberen, ligt ondertussen ook geknipt. Voor een longsleeve moet ik niet gaan patroontekenen. Door de jaren heen verzamelde ik uitgetekende raglan-Billies in verschillende maten. Ik moet enkel de mouwlengte even nakijken en ik kan aan het knippen slaan.

Eisbär ... oh Eisbär ...

Zoonlief gaat op bosklassen. Ik voorzag hem al van een tas, maar er was ook een duidelijk gebrek passend slaapgerief. Kledij die hij mooi vindt, wordt in zijn hoofd namelijk niet te klein. Thuis mag hij zich naar hartelust in een te klein exemplaar wringen, maar als er publiek is ...

Nore & de muizen

Ze houdt van schattige diertjes, 

die dochter van mij.

Toen ze de muisjes zag,

riep ze dadelijk: PYJAMA!

mama, PYJAMA!

Beestenboel

Tijdens de paasvakantie deed ik een moedige poging om mijn stoffenvoorraad wat te verkleinen. Aan het einde van de maand lonkt immers een stoffenspektakel op wandelafstand. Dan moet een mens toch een beetje plaats maken ;-)

Na de eindeloze stapel Juliettes en een paar stukken voor dochterlief, ging ik nog eens aan de slag voor mijn zoon. Zijn Bambiblauwpanelen zouden ein-de-lijk T-shirts worden.

Over het patroon hoef ik niet lang na de denken: Billie! 

Ook al zijn er talloze variaties mogelijk in het patroon van Zonen09, zoon kiest altijd voor de raglan. Zoonlief paste het laatste exemplaar van vorige zomer en deelde mee dat ik weer een maatje groter mocht gaan: 158 *slik* nog maar 3 maten en mijn grote jongen is een kleine man. Daar word ik dus even stil van.

Over panda's en ruitjes ...

Bambiblauw verwende ons weer met nieuwe vriendjes in de Happy Nature reeks.

Hoewel Beer, Orka, Tijger en baby Huski hier nog altijd in de kast liggen te wachten om een kledingstuk te worden, kon ik het niet laten om de panda uit reeks 4 in huis te halen. Het enthousiasme van dochterlief liet duidelijk verstaan dat de Panda niet in de kast mocht blijven liggen.

De tijd en de zin om patronen over te tekenen is hier ver te zoeken, maar gelukkig past ze nog altijd in haar vorige Billie (Zonen09). Het patroon kon dus hergebruikt worden: zalig! 

"Dat zal hier rap in orde zijn" dacht ik. 

Maar dat was dan zonder de achtergrond gerekend. Die lieve schattige panda staat namelijk te pronken tegen een achtergrond van ruitjes. Daarover had ik dus moeten nadenken.

Elke naaister weet dat ruitjes kiezen gelijk staat aan problemen, zeker als de ruitjes zo groot en symmetrisch zijn. 

"Ongeveer verticale" lijnen zien er snel schots en scheef uit. 

En dan hebben we het nog niet over lijnen die niet doorlopen op de naden.

Er zijn 2 mogelijkheden om met ruitjes om te gaan: 

Optie 1:  "Lap het patroon aan je laars."

Hoeveel T-shirts met doorlopende ruitjes kocht je al in de gemiddelde winkelketen? Juist. Waarom zou je je schuldig voelen?

 

Optie 2: "Speld je gek!"

Je probeert de lijnen door te laten lopen. 

Dat wil zeggen: de stofvouw ligt exact op een verticale lijn en de horizontale lijnen liggen daar loodrecht op. Om zeker te zijn dat dat zo is, steek je speldjes door kruispunten en kijk je of ze aan de achterkant ook in een kruispunt zitten.

Deze optie wordt "Speld je knettergek" als je het probeert met tricot, want dat spul rekt. 

Maar liefst in 2 richtingen! 

Als je mij dus raar ziet doen: je kent de oorzaak ;-)

De zottigheid stopt uiteraard niet bij het vastspelden van de patroondelen en het knippen. Je moet ook spelden als een gek om de lijntjes van het ene patroondeel naar het andere te laten doorlopen. 

Voor dochterlief zou het nog prachtig geweest zijn als de verticale lijnen scheef stonden, de naden een wirwar van streepjes waren en de mouwen een verschillende lengte hadden. Er staat immers een PANDA op en dat is alles wat telt. Ik leg de lat een klein beetje hoger. Perfect is het niet geworden, maar ik ben tevreden. Als je niet met je neus op de stof gaat liggen, valt het verspringen in de naad niet op.

Het lukte net om een Billie maat 122 uit één paneel te halen. Ik weet niet of het nog lukt om er een grotere maat uit te halen als je de lijnen in de zijnaad wil laten doorlopen.

Voor de afwerking van de hals gebruikte ik een stukje boordstof (Veritas). De mouw en heupranden zijn afgewerkt met een tweelingnaald. Als leidraad voor het tweelingstiksel zijn de ruitjes dan wel handig ;-)

En de reactie van dochterlief? 

"Mag ik hem morgen aandoen voor school?"

Daar doen we het voor, nietwaar?

 

Panelenparade

Een tijdje geleden zag ik bij haar enkele mooie panelen voorbijkomen. Ik volgde de broodkruimeltjes naar de facebookgroep en zie daar een paneel helemaal geschikt zijn voor mijn grote jongen : Minecraft!

Een kleine waarschuwing: in facebookgroepjes het kan geen kwaad om de prijzen eens om te rekenen naar euro VOOR je bestelt. In dollars kopen valt tegenwoordig goed mee, in Britse ponden daarentegen: pijnlijke verrassing.

Ik ging aan de slag met Billie van Zonen09: de raglanversie met korte mouwen.

Voor het Minecraftexemplaar van zoonlief liet ik me te veel leiden door de breedte van het paneel. Gevolg: het shirt zit veel te krap aan de schouders. De panelen vallen best wel duur uit, dus de schrik zat er een beetje in om met de andere aan de slag te gaan. Ik kreeg instructies van Sharon (Zonen09) om de mouwen aan te passen, maar had niet dadelijk tijd om ze ook uit te voeren en een nieuw patroondeel te maken.

Mijn neefje kreeg ondertussen wel zijn paneelshirtje: Paw Patrol!!!

Via de paneelgroep kwam ik terecht bij JK Jersey Fabrics UK. Er passeerden mooie draken op mijn scherm en zoonlief was dadelijk verkocht. Van de drakenstof had ik een meter, dus dat leek me net iets veiliger om op zoek te gaan naar de juiste Billie-maat. Ik mat zoonlief opnieuw op en koos 2! maten groter dan het vorige patroon. Het werd een standaard 152, maar ik verkortte met 5 cm. De mouwaanpassing was niet echt meer nodig.
Voor de gelegenheid werd er gezocht naar een "drakenpoot" voor een foto. In de Efteling vonden we the next best thing ...

Dit shirt zat veel beter, dus gingen we aan de slag om de "juiste maat" aan te passen naar de panelen. Het BB8-paneel is namelijk smaller dan het voorpand van de Billie, dus ik probeerde om het deel dat ik tekort had aan het voorpand bij het rugpand te tekenen. Als het lukt om een orka onder de arm te laten springen bij haar, dan moest dat verschuiven bij mij ook lukken ;-) Het leverde een raar patroondeel op, maar het klopte in theorie. Ik heb lang getwijfeld in welke volgorde ik de stukken aan elkaar moest zetten. Uiteindelijk maakte ik eerst de zijnaden. Daarna maakte ik de mouwen helemaal af voor ik ze in het shirt zette. 

Toen ik begon te zomen aan de mouwen stak ik voor de lol een rode en een zwarte bovendraad. Het resultaat stond zoonlief zo aan, dat we besloten om niet alleen de zomen te doen, maar ook de naden langs het paneel zo een accentje te geven. Ik vind het tof.

Billie bandwerk

Het is al een tijdje geleden dat de eerste Billie  (Zonen09) van onder mijn machine rolde. Ik schreef toen dat ik de Bambiblauwpaneeltjes klaar lagen. Hoe schandalig kan het worden: ze liggen hier nog altijd. De T-shirts voor zoonlief moesten wijken voor een heleboel andere andere projecten. Zijn zus kwam ondertussen meermaals aan bod: ik maakte verschillende jurken terwijl de oudste bleef wachten. 

Tijdens de paasvakantie besloot ik er eindelijk eens werk van te maken van wat T-shirts.

Het patroon van de sterretjesBillie lag nog in de kast en dat T-shirt past zoonlief nog, dus kon ik meteen van start gaan: raglanversie met lange mouwen. Ik knipte het patroon 2 maal, deze keer met boordstof als halsboord. 

De vliegtuigen werden samen met de sterretjes gekocht op het stoffencircus, dus die liggen hier ook al even. De beren kwamen hier recenter wonen. Zoonlief had al verschillende katoenen beren aangewezen in de stoffenwinkel "voor een T-shirt, mama, want ik vind beren toffe dieren", maar keek telkens beteuterd toen ik uitlegde dat katoen en T-shirts niet samen gaan. Een hemdje kon ik wel proberen, maar hij haat hemden. Toen deze tricot met beren online kwam, aarzelde ik dus geen moment.

 

Ik kon dochterlief niet helemaal negeren natuurlijk. Zij wou er ook eentje want "ik had voor haar toch ook rekstofjes?" De gele stof met schattige konijntjes (Happy Yellow van Dapper, gekocht bij Liesellove) paste wel bij de tijd van het jaar. We hadden nog genoeg boordstof voor een streepje wit aan de hals en de armen. Voor haar moest ik het patroon nog overnemen, maar nu ligt de 122 hier ook voor het grijpen. Het is nog een beetje ruim, maar dat vond ze niet erg. Dan kan ze hem langer dragen zei ze zelf al. Het rimpelrokje (Soft Cactus, Seashore Shelly) werd een tijdje geleden gemaakt, maar matcht ook mooi met de konijntjes.

3 lappen verwerkt met het stoffencircus in het verschiet: flink gedaan ;-)

En toen we terug thuiskwamen van het stoffencircus zat de kast weer wat voller. Maar we vlogen er terug in. Terwijl de nieuwe aanwinsten een azijnbad of wasbeurt ondergingen, raakte eén van de gekoesterde Bambiblauwpaneeltjes (Zebra uit de Happy Nature 2-reeks) eindelijk geknipt: een Billie met korte raglanmouwen. Bij nader inzien had ik de halsboord langer moeten nemen, maar gelukkig kan haar hoofd erdoor.

Er was alleen niet veel in de kast te vinden dat bij het nieuwe shirt paste. Tot ik me herinnerde dat ik ooit een veel te groot stuk kocht bij het maken van de rugzak van zoonlief. Het "restje" zou een rokje worden. Een paar weken later werd het bijpassende rokje ook effectief gemaakt en kunnen we het berichtje posten.

vakantie = pyjamatijd

Mijn kinderen zijn compleet gek van de minions. Die kleine mannekes crossen regelmatig van de tv naar de iPad en terug.

Toen ik de minionstofjes zag verschijnen op de pagina van Modecoupon, kocht ik dus een paar meter om pyjama's mee te maken. Ze lagen een hele tijd in de kast te wachten terwijl andere projecten voorrang kregen. Bij het begin van de krokusvakantie nam ik me voor om er eindelijk eens werk van te maken. 

Ik kocht de Wolf (Zonen09) en legde de opties voor aan mijn kinderen. Zoonlief zag het direct zitten: "een gewone, mama". Dochterlief zag de pyjama mogelijkheden en zei: "Ik heb al een pyjama met minions. Ik wil een slaapkleed". Toen ik me begon af te vragen welk patroon ik daarvoor kon verbouwen, kreeg ik wat gepaste spam van Craftsy om me te herinneren aan een gratis patroon dat ik selecteerde: Clover Nightgown. Dochterlief vond de fotootjes ok.

Pyjama voor grote broer: Wolf

Ik kocht het patroon als pdf en had (zoals gewoonlijk) geen zin om naar een copycenter te gaan om het te laten afdrukken. Het puzzelen neemt wel wat tijd in beslag. Je leert ook enorm veel over foutenanalyse. Ik had het aan de unief veel beter begrepen als ze mij de pagina's die ik vulde met mysterieuze formules eens aan elkaar hadden laten plakken met "maar een half millimeterke" fout. Gelukkig is dit een patroon waar de delen niet overlappen en dan valt die foutenvoortplanting nogal mee.

Ik was er even zoet mee om uit te vissen welke pagina's ik wel en niet moest printen uit het bestand van 118 pagina's. Om te vermijden dat ik dat bij een volgende versie opnieuw moet doen en om jullie het puzzelwerk te besparen, maakte ik een bestandje.

Je kan het hier raadplegen.

De maten van zoonlief liggen iets buiten het patroon qua lengte. Mijn patroontekenkunsten reiken niet tot aan de hemel, maar een beetje verlengen is niet moeilijk. Bij de broek ging ik voor de smalle versie 134.

Het shirt verbreedde ik de 134 (standaard) een klein beetje. Ik dacht dat eerst aan de stofvouw te doen tot ik me realiseerde dat ik dan de halsopening breder zou maken in plaats van de schoudernaad te verbreden. Ik knipte het patroon vanaf de schouder door en plakte er een cm tussen.
Dat levert dan 4 cm extra beweegruimte op.


Onder het motto: "Het is een pyjama en geen trouwkostuum" kan er ook niet heel erg veel fout lopen.

De handleiding met foto's is heel uitgebreid. Je vindt er niet alleen de klassieke instructies met de volgorde waarin je delen aan elkaar moet stikken, maar ook tips over werken met rekbare stoffen. Ik leerde bijvoorbeeld een andere methode om een aangeknipte tailleband met elastiek te stikken.

Ik gebruikte de eerste keer boordstof (Veritas) en lukte best mooi. Ware het niet dat ik me vergiste van pand en de halsboord achterstevoren gemonteerd werd. Ik ben bang dat het hele boeltje gaat uitrekken als ik het weer losmaak, dus het zal zo blijven. 

De gebruiker heeft de pyjama ondertussen getest en goedgekeurd :-)

Clover Nightgown (Sew Like My Mom via Craftsy)

Dit patroontje belandde in mijn Craftsy mandje bij een "free pattern"-actie. Patronen blijven niet noodzakelijk eeuwig gratis, dus als er eentje tussenzit dat me wel aanspreekt: downloaden die handel!

Melissa van Sew Like My Mom spaarde geen moeite voor dit gratis patroon. Je kan op haar blog doorklikken naar het patroon.

Er verscheen een mooie fotohandleiding op de blog van Riley Blake. De uitleg is in het Engels, maar met foto's erbij kan dat geen problemen opleveren.

En het beste: de pdf is gelaagd! 

Het maakt het overnemen van het patroon zo veel gemakkelijker als je een hele hoop maten gewoon kan wegvinken. Ik schrapte dadelijk de allerkleinste maatjes uit en printte 6, 7 en 8 jaar. Dochterlief was in dromenland toen ik printte, dus ik kon haar niet even opmeten.

Het nadeel van veel craftsy patronen is dat ze in inches staan, maar met een rekenmachine in de hand is dat een kleine hindernis. Ben je niet zo'n rekenwonder? Er zijn veel websites die je zonder nadenken de omzettingen geven. Ik gebruik deze als het snel moet gaan. 

Toen ik het in elkaar stak, vond ik het slaapkleedje nogal kort, maar de instructies van hare hoogheid waren duidelijk: tot hier en niet langer. Dus knipte ik braaf een 6 jaar zonder verlenging.  Als ze het aan heeft valt het wel mee.

Er is gelukkig nog stof over. Als ze een groeischeut krijgt en het kleedje wordt een tuniekje, kan er nog een broek bijkomen ;-)

Dochterlief trok het kleedje prompt tot over haar knieën om te bewijzen dat het wel lang genoeg is.

De foto toonde haar (hardnekkig weigerend om uit te vallen) tandje en dat mocht niet. Dus ze werkte vakkundig de bewijzen weg ...

Ik heb lang getwijfeld over de contraststof.
Ik zocht boordstof volgens de instructies van dochterlief: "Ik wil het rood van de brommertjes want er zit te weinig rood in de stof". 3 winkels later vond ik de juiste kleur in boordstof (bij Stoffen Van Leuven).

Het werkt perfect voor de mouw- en halsboorden, maar voor de boord onderaan had ik beter een dunner materiaal gekozen. De dikte van de boordstof maakt dat de splitjes aan de zijkant te zwaar zijn en de hele boord golft daardoor te veel. Dat weten we dan weer voor volgende versies ...

Billie: mijn nieuwe superster!

Het nieuwe patroon van Zonen09 valt duidelijk in de smaak bij mijn grote minion. 

Zoonlief wil alleen nog poseren als ik hem onherkenbaar maak. Vanaf nu dus geen onthoofde foto's, maar gele mannekes ;-)

Ik kijk al geruime tijd gretig naar de patronen van Sharon, maar de broekmodellen konden de grote minion niet bekoren en Lars en Ole leken mij nogal hoog gegrepen. Ik bestelde er dus geen.

En toen verscheen Billie:

een T-shirtpatroon met 5 verschillende modellen, lange en korte mouwen, voor supersmalle en gewone kinderen en van maat 80 tot 176. Zalig! Al die modellen voor 10 euro en je krijgt er zelfs gratis een shoplijstje bij met het nodige materiaal per versie. 

Ik bestelde vanaf dag 1 het digitale patroon. Dat betekent dus eerst wat knip-en plakwerk. Maar aangezien de verschillende patroondelen niet overlappen en er een lijstje van onderdelen per model in de handleiding zit, kan je dat heel gericht afdrukken. Je moet dus echt niet gaan puzzelen met de 120 bladzijden. Ik heb voor de raglanversie met lange en korte mouwen 17 A4-tjes gebruikt.

Ik dacht dat ik de smalle versie zou nodig hebben voor mijn gespierde spaghetti, maar volgens de matentabel zou een standaardversie beter zijn. En de matentabel had gelijk: het is niet te breed. Ik koos voor het raglanmodel omdat ik bij T-shirts in de winkel dikwijls merk dat de schoudernaad niet ver genoeg naar de zijkant zit. Geen gram vet te vinden bij grote minion, maar hij is wel brede schouders aan het kweken. Geen naad op de schouder leek me dus ideaal.

De bedoeling is om mijn Bambiblauwpaneeltjes te gebruiken voor toekomstige Billies, maar ik durfde het nog niet aan om mijn schaar in die schatjes te zetten zonder een testje. Het teststofje (Sugar Stars by Poppy) kocht ik op het stoffencircus bij PiekeWieke. De grote minion koos het uit voor een pyjama, want voor gekleurde sterretjes in het openbaar wordt hij toch wat groot. Maar het resultaat: hij gaat het ook thuis overdag aandoen: WIN!

Het werd een pyjama/thuisT-shirt met heel wat eerste keren:
* eerste keer raglanmouwen:
goedgekeurd, want eigenlijk is het gemakkelijker dan gewone mouwen inzetten.
Grote minion zou het niet erg vinden als de mouwen onderaan iets meer ruimte geven, dus dat nemen we mee naar de volgende versies.

* eerste keer een halsboord die mooi gelukt is en helemaal alleen gestikt werd:
joepie!

* eerste keer soluvlies:
goedgekeurd: geen uitgerokken rand bij het omzomen. Dit toverspul laat een tricotje doen alsof een katoentje is. Na het stikken steek je het even in water en de rek is back.

* eerste keer honingraatsteek:
goedgekeurd: Deze keer werd er niet gezoomd met een tweelingnaald, maar volgde ik de raad van de mevrouw die me les gaf over mijn machine bij Guy's Naaicentrum. "dit steekje rekt ook mee en het ziet er best leuk uit"



Het totaalplaatje: geslaagde test, laat die bambiblauwbeestjes maar komen ;-)