Zomerse Reigers

Patricia lanceerde een leuk initiatief tijdens haar Summer Of Sofilantjes-week: SOS destash.

Ik heb niet mijn hele voorraad ondersteboven gehaald, maar ging wel eens door de tricot om te zien welk projecten ik op de lange baan schoof. En ja hoor, daar zat ook iets bij dat een leuk Sofilantjesstuk kon worden: de See You At Six Reigers.

Ik kocht de stof bij de lancering met een vaag plan om een sweater/hoodie te maken voor dochterlief. Voeg daarbij de populariteit van haar Cicero  en de keuze was snel gemaakt.
Die lap moest eraan geloven.

Ik kon het patroon van de Tracks-Cicero gewoon overnemen. Het is zalig als je het plakken en knippen van het patroon kan overslaan en dadelijk de stof kan pakken. Ik vond zelfs alle fournituren in mijn voorraad.

Smiling Cicero?

Neen, dit bericht gaat niet om de Romeinse redenaar. 

Dat was een ernstig man.

Het gaat over het onrecht dat mijn zoon werd aangedaan:

Zijn zus had al zo'n Cicero-vest.

En hij had het als eerste gevraagd!

En zijn stof lag al een jaar in de kast!

Het was inderdaad hoog tijd om het exemplaar voor zoonlief te maken!

Twinning met " de volle goesting"

Terwijl iedereen al vrolijk met de nieuwe collectie See You At Six aan het naaien is, ben ik mijn vorige bestelling nog aan het opgebruiken. De Rocco van zoonlief konden jullie al in januari bekijken. Maar sinds kort heeft ook dochterlief haar portie Tracks. Nu passen ze zo mooi bij elkaar, die kinderen van mij!

Ik heb de Cicero van Sofilantjes al vorig jaar gekocht. Ik zou een vest voor zoonlief maken. Ik knipte de patroondelen al uit en kocht stof. Ik moest wat zoeken naar een deelbare rits en daar viel het stil. 

Een deelbare rits? Nog nooit gedaan. 

Een rits in rekbare stof? Nog nooit gedaan. 

Een rits inkorten? Ook nog nooit gedaan. 

Te veel eerste keren om het aan te durven.

Toen de SY@6 collectie voorgesteld werd, zag dochterlief een prachtige bomber in Tracks met zwarte accenten. Zo wou zij er ook ééntje!

Het voordeel van mijn lap Tracks is wel dat ze groot genoeg was om nog een paar patroondelen opnieuw te knippen als het mis ging. Dus maakte ik de eerste Cicero niet voor zoonlief maar voor mijn dochter. Ik maakte de basisversie en deed er voor een extra stoere look duimgaten bij. 

En weet je wat? Het is dus ECHT niet moeilijk!