maandag 21 januari 2019

Cadeautjes en restjesverwerking


Eindejaarscadeautjes ...

Ze zijn al eens van het papieren soort: cadeaubonnetje, centjes of een briefje. Je wil dat dan in een leuke verpakking afgeven. Van de Secret Santa op het werk tot de familiecadeautjes ... ik kon er wel een paar gebruiken. 

De volgende stap is een patroontje kiezen. 
Ik bladerde nog eens door mijn boeken en daar was ze: Tilly. Waarom heb ik dat patroon nog nooit gebruikt? Geen idee! Maar er is een eerste keer voor alles. #gutapatternchallenge 

Mijn eerste experiment: een combinatie van kurkleer en een restje van de blauwe Jaanu van dochterlief. Ik maakte een bijpassende sleutelhanger voor mijn secret santa buddy. Glitter, glitter en nog meer glitter. Mijn secret santa buddy was er blij mee.


Ik was verbaasd hoe weinig stof ik nodig had. Tijd voor een duik in de bak met hele kleine stukjes. Ken je dat? Prachtige stof die te mooi is om weg te gooien maar te klein om nog iets mee te maken.

De elfjes vroegen om wat puzzelwerk. 
We willen geen onthoofde of onderstebovenstaande staande exemplaren.
Het getwijfel met het patroondeel had het gewenste resultaat !

 

Bij de vlindertjes had ik die luxe niet. 
De overschotjes waren kleiner dan een paar vierkante centimeters.
Voor de mannelijke ontvanger hield ik het een beetje soberder met een geometrisch patroon.

Ik vond nog een leuke rits in mijn voorraad en ineens lag er ook een Tipsy tasje klaar dat ik lekker voor mezelf hield ;-)


Ik zie nog Tilly's en Tipsy's in de toekomst!
Ga jij er ook maken?








maandag 7 januari 2019

Over plannen en resultaten

Gelukkig Nieuwjaar!

In januari publiceerde ik flink 10 uitdagingen voor dit jaar.
Sommige kon ik bereiken, andere niet.
Een jaar later is het tijd voor de definitieve telling van mijn uitdagingen:

1. de uitbreiding van mijn stofvoorraad binnen de perken houden.




Zijn er stoffen uit de voorraad verdwenen? Ja.

Ik kon enkele stoffen die al een hele tijd in mijn kast lagen eindelijk gebruiken. Sommige werden een heel kledingstuk, andere werden een klein projectje. Mijn "kleine restjes"-bak is een stuk minder vol geworden. Van die kleine overwinningen word ik elke keer helemaal vrolijk. 

Ik kocht heel wat metertjes met een concreet doel en gebruikte een paar daarvan ook onmiddelijk: flink!

Er zijn natuurlijk nog die projecten die nog niet geassembleerd werden ... tijd verkopen ze spijtig genoeg nog niet in de stoffenwinkels. Dan zijn er nog de stoffen die gewoon mooi zijn en zelfs in mijn hoofd nog niet verder gekomen zijn dan "iets voor mij" of "een trui voor iemand". 
Ik kocht een dikke 36 meter stof dit jaar. Ik gebruikte 33 meter. De voorraad is niet enorm gegroeid, maar ik had het graag anders gezien. Nieuwe poging in 2019 ;-)

2. tenminste 6 patronen voor de eerste keer gebruiken


Nieuwe patronen uitproberen, dat is wel gelukt dit jaar. Ik gebruikte 10 patronen voor de eerste keer. Sommige zelfs meer dan eens.

Dochterlief kreeg zoals gewoonlijk de meeste aandacht:
haar kleerkast breidde uit met 3 Nivalissen, een maxi-Emmaline, 2 Valerietops, 2 Tess-shorts en 2 Cicero's.

Zoonlief kreeg 3 Rocco's, een Cicero en een turnzak.

Ik maakte een Apple cardigan en een pennenzakje voor mezelf.
Daarnaast waren er enkele tassen en tasjes als cadeau.

De teller staat dus mooi voorbij de 6 vooropgestelde patronen.


3. een workshop volgen.



Ik had het graag gedaan, maar een begeleide workshop kwam er niet van.
Gelukkig bestaat Zonen09 met het geweldige concept Maakdag. Sharon & co zorgen voor een geweldige omkadering: plaats genoeg om te werken, heerlijk eten en drinken.

Ik ben alvast ingeschreven voor de volgende editie!


4. een rits gebruiken in rekkende stof.


Ik durfde het echt niet aan die rits in rekkende stof. De Cicero heeft meer dan een jaar op mijn harde schijf geparkeerd gestaan omdat ik niet durfde.
En nu vraag ik me echt af waarom, want er rolden al verschillende exemplaren van onder de machine. De eerste keer was ik geweldig nerveus.

Nu zeg ik (net als iedereen tegen mij zei): het is echt niet zo moeilijk.
Gewoon rustig blijven. Het inkorten van ritsen is niet echt de meest ontspannende bezigheid, maar het is te doen.

5. iets maken met kurkleer.

Een groot project heb ik nog niet gerealiseerd, maar enkele kleine stukjes werd wel al gebruikt. Ik maakte enkele kleine tasjes om cadeau te doen.
Aangezien de uitdaging was "iets", ben ik geslaagd ;-)



6. een kledingstuk maken voor mezelf.

Het is geen jurk geworden, maar ik heb een kledingstuk voor mezelf gemaakt: een Apple cardigan. Het had meer mogen zijn, maar daar komt die factor tijd weer boven ...



En die laatste 4?
Neen, geen van allen gelukt:
geen rugzak, geen bijhorende tutorial, geen linkparty en geen sewalong.

OK ik maakte wel fotootjes van de kapmouwtjes bij de Nivalis en brouwde een kleine tutorial. Niet helemaal wat ik gepland had, maar toch ;-)

Voor 2019 pak ik het iets minder ambitieus aan ;-)

Nieuwsgierig hoe het de andere dames verging?

Sewing à la Carte, Girls in UniformViTess, stokstaartje doet het zo, Woohoo by Davina, Frullemieke, WilwarinCouture, Gezien bij Justine, The Needle Of Choice

vrijdag 2 november 2018

Eentje om het af te leren ...


Tijdens de laatste dagen van oktober lukte het toch nog om een Belgisch naaisel te maken.

Ik kon bij het begin van de uitverkoop van KiwiFabrics een leuke print met panda's op de kop tikken.
Dochterlief heeft een pyjama met een muisjesversie van deze Hide & Seek van Poppy, dus ze moest niet lang nadenken wat ik hiermee kon maken: een slaapkleedje zoals haar favoriet blauw exemplaar!

Het gratis patroontje Eloise van Minniemie bestaat voor 2 tot 8 jaar. Maar voorlopig vindt mijn 'kleine' 10-jarige dochter (1m30) het dus helemaal ok.
Verlengen zou ook geen probleem zijn, maar het is "net goed" van lengte, zelfs met de zoom erin. De mouwtjes liet ik ongezoomd, dus die zijn iets langer dan het patroon voorziet.

Als het patroon al klaar ligt, is dit echt een snel klaar projectje. Van knippen tot afgewerkt product werkte ik er enkele uurtjes aan (in relaxmodus). En als je snel naait klaar je die klus in een uurtje.
Voor het bandje aan de hals gingen we op zoek naar bijpassende boordstof in de voorraad. 3 kleuren grijs, maar natuurlijk geen match. Dezelfde stof gebruiken zorgt altijd voor een perfecte kleurmatch. Maar omdat uitgerekte berensnoeten ook maar niks zijn, gingen we voor de verkeerde kant van de stof.


Dochterlief is er in elk geval al blij mee en helemaal klaar om ermee te slapen onder haar nieuw panda-dekbed. Een panda pyjama en een pandadekbed: meer heeft ze niet nodig om het slaapfeestje voor haar verjaardag helemaal blij te starten.




Daarmee komt de teller voor Belgische naaisels in oktober officieel op 4.

De 3 creaties voor zoonlief nog eens op een rijtje:



In tegenstelling tot wat de titel suggereert is het niet de bedoeling om nu geen Belgische naaisels meer te produceren. Die toffe designers zullen hier zeker nog aan bod komen!